Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Ebû Necrân’dan, o Hammâd b. Osman’dan, o Mismaî’den rivayet etti. Mismaî şöyle dedi:
Dâvûd b. Ali, Muallâ b. Huneys’i öldürdüğünde Ebû Abdullah, “Azatlımı öldüren ve malımı alan kimsenin aleyhinde mutlaka Allah’a dua edeceğim.” buyurdu. Dâvûd b. Ali ona, “Beni duanla mı tehdit ediyorsun?” dedi. Hammâd şöyle dedi: Mismaî bana şöyle rivayet etti:
Muattib bana, Ebû Abdullah’ın o gece boyunca rükû ve secde hâlinde kaldığını anlattı. Seher vakti geldiğinde onun secdedeyken şöyle dediğini işittim: “Allah’ım, bütün yaratıklarının karşısında zelil olduğu güçlü kuvvetin ve şiddetli azametin hakkı için senden Muhammed’e ve Ehl-i Beyt’ine salât etmeni ve onu şimdi, hemen şimdi yakalamanı istiyorum.”
Başını secdeden kaldırmadan önce Dâvûd b. Ali’nin evinden bir feryat sesi işittik. Ebû Abdullah başını kaldırdı ve, “Ben Allah’a bir dua ettim; yüce Allah ona bir melek gönderdi, melek demirden bir tokmakla başına vurdu, mesanesi yarıldı ve öldü.” buyurdu.