Ali b. İbrahim, babasından, o İbn Ebû Umeyr’den, o Muhammed b. Hakîm’den, o Ebû Mesrûk’tan rivayet etti. Ebû Mesrûk şöyle dedi: Ebû Abdullah’a, “Biz insanlarla konuşuyor ve onlara yüce Allah’ın, ‘Allah’a itaat edin, Resûl’e itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de.’ (Nisâ 59) buyruğunu delil getiriyoruz; onlar, ‘Bu ayet seriyye komutanları hakkında indi.’ diyorlar. Onlara yüce Allah’ın, ‘Sizin veliniz ancak Allah, O’nun Resûlü ve iman edenlerdir…’ (Mâide 55) buyruğunu ayetin sonuna kadar delil getiriyoruz; onlar, ‘Bu ayet müminler hakkında indi.’ diyorlar. Onlara yüce Allah’ın, ‘De ki: Ben buna karşılık sizden yakınlara sevgiden başka bir ücret istemiyorum.’ (Şûrâ 23) buyruğunu delil getiriyoruz; onlar da, ‘Bu ayet Müslümanların yakınları hakkında indi.’ diyorlar.” dedim. O sırada hatırıma gelen bunlara ve bunların benzerlerine dair hiçbir şeyi bırakmadan hepsini anlattım. Bunun üzerine bana, “Böyle olduğu zaman onları mübahaleye çağır.” buyurdu. “Bunu nasıl yapayım?” diye sordum. Şöyle buyurdu: “Üç gün boyunca kendini düzelt; sanıyorum, ‘Oruç tut.’ da buyurdu. Ardından guslet, sen ve o kişi açık bir alana çıkın, sağ elinin parmaklarını onun parmaklarına geçir, sonra ona karşı insaflı davran ve önce kendinden başlayarak şöyle de: ‘Allah’ım, yedi göğün Rabbi, yedi yerin Rabbi, gaybı ve görüneni bilen, Rahmân ve Rahîm olan! Eğer Ebû Mesrûk bir hakkı inkâr etmiş ve bir bâtılı iddia etmişse onun üzerine gökten bir afet veya elem verici bir azap indir.’ (Kehf 40) Sonra duayı onun üzerine çevirerek şöyle de: ‘Eğer falan kimse bir hakkı inkâr etmiş ve bir bâtılı iddia etmişse onun üzerine gökten bir afet veya elem verici bir azap indir.’” Sonra bana, “Çok geçmeden bunun onda gerçekleştiğini görürsün.” buyurdu. Ebû Mesrûk şöyle dedi: Allah’a yemin olsun ki bu çağrıma karşılık veren hiçbir kimse bulamadım.