Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed, Ömer b. Abdülaziz, Cemîl b. Derrâc ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurduğunu işittim: “Allah’ın mümine mahsus kıldığı şeylerden biri, kardeşlerinin iyiliğini ve lütfunu ona tanıtmasıdır; bu iyilik az da olsa böyledir. Çünkü iyilik çoklukla ölçülmez. Allah kitabında: ‘Kendileri ihtiyaç içinde bulunsalar bile onları kendilerine tercih ederler’ ve ardından ‘Kim nefsinin cimriliğinden korunursa işte onlar kurtuluşa erenlerdir’ buyurmuştur. Allah bu anlayışı bir kimseye nasip ederse onu sever; Allah’ın sevdiği kimseye de kıyamet günü ecrini hesapsız verir.” Sonra şöyle buyurdu: “Ey Cemîl! Bu hadisi kardeşlerine rivayet et; çünkü bu, iyiliğe teşviktir.”