Ashabımızdan bir topluluk → Ahmed b. Muhammed b. Hâlid → Kâsım b. Yahyâ → dedesi Hasan b. Râşid → Abdullah b. Sinân → Ebû Abdullah.
Nebî hüzünlü olarak çıktı. Ona bir melek geldi; yanında yeryüzü hazinelerinin anahtarları vardı. Dedi ki: “Ey Muhammed! Bunlar yeryüzü hazinelerinin anahtarlarıdır. Rabbin sana şöyle buyuruyor: Aç ve onlardan dilediğini al; benim katımdaki hiçbir şeyinden eksiltilmeden.” Resulullah şöyle buyurdu: “Dünya, yurdu olmayan kimsenin yurdudur; aklı olmayan kimse de onun için toplar.” Bunun üzerine melek dedi ki: “Seni hak ile peygamber olarak gönderene yemin ederim ki, bu sözleri anahtarlar bana verildiği sırada dördüncü gökte bir meleğin söylediğini işittim.”