Humeyd b. Ziyâd, Hasan b. Muhammed b. Semâa’dan; o bazı ashabından; o Ebân’dan; o Amr b. Hâlid’den; o da Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle buyurdu:
“Ey Şia topluluğu! Ey Muhammed ailesinin Şiası! Orta yastık gibi olun; aşırı giden size dönsün, geride kalan da size yetişsin.”
Ensardan Sa‘d adındaki bir adam:
“Size feda olayım, aşırı giden kimdir?” dedi.
Buyurdu ki:
“Bizim hakkımızda kendimiz için söylemediğimiz şeyleri söyleyen kimselerdir. Onlar bizden değildir, biz de onlardan değiliz.”
Adam:
“Peki geride kalan kimdir?” dedi.
Buyurdu ki:
“Hakikati arayan kişidir. Hayrı ister; hayır kendisine ulaştırılır ve bunun üzerine sevap kazanır.”
Sonra bize yönelerek şöyle buyurdu:
“Allah’a yemin ederim ki bizim Allah’tan alınmış bir kurtuluş belgemiz yoktur. Allah ile aramızda bir akrabalık bağı da yoktur. Allah’a karşı elimizde bir hüccet de yoktur. Allah’a ancak itaatle yaklaşırız. Sizden kim Allah’a itaat ederse velayetimiz ona fayda verir. Sizden kim Allah’a isyan ederse velayetimiz ona fayda vermez. Yazıklar olsun size! Aldanmayın. Yazıklar olsun size! Aldanmayın.”