Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den; o Osman b. Îsâ’dan; o Müfaddal b. Ömer’den rivayet etti. Müfaddal şöyle dedi:
Ebû Abdullah’ın yanında bulunuyordum. Amellerden söz ettik. Ben:
“Amelim ne kadar da zayıf!” dedim.
Bana şöyle buyurdu:
“Dur! Allah’tan bağışlanma dile.”
Sonra şöyle dedi:
“Takva ile birlikte olan az amel, takvasız çok amelden daha hayırlıdır.”
Dedim ki:
“Nasıl olur da çok amel takvasız olabilir?”
Buyurdu ki:
“Evet. Mesela bir adam yemek yedirir, komşularına iyi davranır, misafirlerini ağırlar. Fakat harama açılan bir kapıyla karşılaştığında o harama girer. İşte bu, takvasız ameldir.
Bir başkası ise bu amellere sahip olmayabilir; fakat harama açılan bir kapıyla karşılaştığında ona girmez. İşte bu kişi daha üstündür.”