Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den; o Muhammed b. Sinân’dan; o Mufaddal’dan; o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. O şöyle buyurdu: Allah Azze ve Celle Davud’a şöyle vahyetti: “Kullarımdan bir kul, yarattıklarımdan herhangi birine değil de yalnız bana sığınırsa ve ben bunu onun niyetinden bilirsem, sonra gökler, yer ve içlerinde bulunanlar ona tuzak kursalar bile, mutlaka ona onların arasından bir çıkış yolu kılarım. Kullarımdan bir kul da yarattıklarımdan birine sığınırsa ve ben bunu onun niyetinden bilirsem, göklerin ve yerin sebeplerini onun elinden keserim, altındaki yeri çökertecek hâle getiririm ve hangi vadide helak olduğuna aldırmam.”