Ali b. İbrahim → babası → Ahmed b. Muhammed b. Ebî Nasr ve bir grup arkadaşımız → Ahmed b. Muhammed b. Hâlid → İbrahim b. Muhammed es-Sekafî → Muhammed b. Mervân; hepsi birlikte → Ebân b. Osman → adını zikrettiği kimse → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Allah Tebâreke ve Teâlâ Muhammed’e Nuh’un, İbrahim’in, Musa’nın ve İsa’nın şeriatlarını verdi: Tevhid, ihlas, denk koşulan şeyleri terk etmek, kolay hanif fıtrat; onda ruhbanlık yoktur, dünyadan kopup gezginlik yoktur. Onda temiz şeyleri helal kıldı, pis şeyleri haram kıldı; onların üzerindeki ağır yükü ve üzerlerinde bulunan zincirleri kaldırdı. Sonra onda ona namazı, zekâtı, orucu, haccı, iyiliği emretmeyi, kötülükten sakındırmayı, helali, haramı, mirasları, hadleri, farzları ve Allah yolunda cihadı farz kıldı. Ona abdesti ilave etti. Onu Kitab’ın Fâtiha’sı, Bakara suresinin son ayetleri ve mufassal surelerle üstün kıldı. Ona ganimeti ve fey’i helal kıldı, onu korku ile destekledi, yeryüzünü onun için mescit ve temizleyici kıldı. Onu beyaza, siyaha, cinlere ve insanlara topluca gönderdi. Ona cizyeyi, müşrikleri esir almayı ve fidye karşılığı serbest bırakmayı verdi. Sonra peygamberlerden hiç kimsenin yükümlü kılınmadığı şeyle yükümlü kılındı; üzerine gökten kınsız bir kılıç indirildi ve ona şöyle denildi: “Allah yolunda savaş; sen ancak kendinden sorumlu tutulursun.” (Nisâ 84)