Ebû Ali el-Eş‘arî ve Muhammed b. Yahyâ → Muhammed b. İsmail → Ali b. Hakem → Ebân b. Osman → Zürâre → Ebû Ca‘fer’den nakletti:
İnsanlar yaratılışın başlangıcının nasıl olduğunu bilselerdi iki kişi bile ihtilaf etmezdi. Allah Azze ve Celle mahlûkatı yaratmadan önce:
“Tatlı bir su ol; senden cennetimi ve bana itaat edenleri yaratacağım. Tuzlu ve acı bir su ol; senden ateşimi ve bana isyan edenleri yaratacağım.”
buyurdu.
Sonra onları karışmalarını emretti ve karıştılar. Bundan dolayı mümin kâfiri, kâfir de mümini doğurur.
Daha sonra yeryüzünün yüzeyinden bir çamur aldı ve onu şiddetle yoğurdu. Bir de baktı ki onlar yürüyen zerreler gibiydiler. Sağ taraftakilere:
“Esenlik içinde cennete gidin.”
buyurdu.
Sol taraftakilere de:
“Ateşe gidin; aldırmam.”
buyurdu.
Sonra bir ateş yakılmasını emretti. Sol taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar korktular.
Bunun üzerine sağ taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar girdiler. Bunun üzerine:
“Serin ve esenlik ol.”
buyurdu ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu.
Sol taraftakiler:
“Rabbimiz! Bize mühlet ver, bizi geri çevir.”
dediler.
Buyurdu:
“Size mühlet verdim; şimdi girin.”
Onlar gittiler fakat yine korktular.
İşte burada itaat ve isyan sabit oldu. Bunlar onlardan olamazlar, onlar da bunlardan olamazlar.