Kafi 1439:
Ebû Ali el-Eş‘arî ve Muhammed b. Yahyâ → Muhammed b. İsmail → Ali b. Hakem → Ebân b. Osman → Zürâre → Ebû Ca‘fer’den nakletti:
İnsanlar yaratılışın başlangıcının nasıl olduğunu bilselerdi iki kişi bile ihtilaf etmezdi. Allah Azze ve Celle mahlûkatı yaratmadan önce:
“Tatlı bir su ol; senden cennetimi ve bana itaat edenleri yaratacağım. Tuzlu ve acı bir su ol; senden ateşimi ve bana isyan edenleri yaratacağım.”
buyurdu.
Sonra onları karışmalarını emretti ve karıştılar. Bundan dolayı mümin kâfiri, kâfir de mümini doğurur.
Daha sonra yeryüzünün yüzeyinden bir çamur aldı ve onu şiddetle yoğurdu. Bir de baktı ki onlar yürüyen zerreler gibiydiler. Sağ taraftakilere:
“Esenlik içinde cennete gidin.”
buyurdu.
Sol taraftakilere de:
“Ateşe gidin; aldırmam.”
buyurdu.
Sonra bir ateş yakılmasını emretti. Sol taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar korktular.
Bunun üzerine sağ taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar girdiler. Bunun üzerine:
“Serin ve esenlik ol.”
buyurdu ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu.
Sol taraftakiler:
“Rabbimiz! Bize mühlet ver, bizi geri çevir.”
dediler.
Buyurdu:
“Size mühlet verdim; şimdi girin.”
Onlar gittiler fakat yine korktular.
İşte burada itaat ve isyan sabit oldu. Bunlar onlardan olamazlar, onlar da bunlardan olamazlar.
Kafi İman 2
Kafi 1440:
Ali b. İbrahim → babası → İbn Ebî Umeyr → İbn Uzeyne → Zürâre’den nakletti:
Bir adam Ebû Ca‘fer’e Allah Azze ve Celle’nin şu sözü hakkında soru sordu:
“Rabbin Âdemoğullarının bellerinden zürriyetlerini almış ve onları kendilerine karşı şahit tutmuştu: Ben sizin Rabbiniz değil miyim? Demişti. Onlar da: Evet, şahit olduk, demişlerdi...” (A‘râf 172)
Babası da dinliyordu. Buyurdu:
Babam bana anlattı ki Allah Azze ve Celle, Âdem’i yarattığı toprağın bir kısmından bir avuç aldı. Üzerine tatlı ve berrak su döktü ve kırk sabah bekletti. Sonra üzerine tuzlu ve acı su döktü ve kırk sabah daha bekletti. Çamur mayalanınca onu aldı ve şiddetle yoğurdu. Sağından ve solundan zerreler gibi çıktılar. Sonra hepsine ateşe girmelerini emretti. Sağ taraftakiler girdiler ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu. Sol taraftakiler ise ateşe girmeyi reddettiler.
Bir adam Ebû Ca‘fer’e Allah Azze ve Celle’nin şu sözü hakkında soru sordu:
“Rabbin Âdemoğullarının bellerinden zürriyetlerini almış ve onları kendilerine karşı şahit tutmuştu: Ben sizin Rabbiniz değil miyim? Demişti. Onlar da: Evet, şahit olduk, demişlerdi...” (A‘râf 172)
Babası da dinliyordu. Buyurdu:
Babam bana anlattı ki Allah Azze ve Celle, Âdem’i yarattığı toprağın bir kısmından bir avuç aldı. Üzerine tatlı ve berrak su döktü ve kırk sabah bekletti. Sonra üzerine tuzlu ve acı su döktü ve kırk sabah daha bekletti. Çamur mayalanınca onu aldı ve şiddetle yoğurdu. Sağından ve solundan zerreler gibi çıktılar. Sonra hepsine ateşe girmelerini emretti. Sağ taraftakiler girdiler ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu. Sol taraftakiler ise ateşe girmeyi reddettiler.
Kafi 1441:
Ali b. İbrahim → babası → Ahmed b. Muhammed b. Ebî Nasr → Ebân b. Osman → Muhammed b. Ali el-Halebî → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Allah Azze ve Celle Âdem’i yaratmak istediğinde çamurun üzerine su gönderdi. Sonra bir avuç aldı ve onu yoğurdu. Ardından onu eliyle iki gruba ayırdı. Sonra onları yaydı; bir de baktı ki yürüyüp duruyorlardı. Sonra onlar için bir ateş yükseltti ve sol taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar ateşe doğru gittiler fakat korkup içine girmediler.
Daha sonra sağ taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gidip girdiler. Bunun üzerine Allah Celle ve Azze ateşe emretti ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu.
Sol taraftakiler bunu görünce:
“Rabbimiz! Bize mühlet ver.”
dediler.
Allah da onlara mühlet verdi. Sonra:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gittiler ve ateşin başında durdular fakat içine girmediler. Bunun üzerine Allah onları tekrar çamur hâline çevirdi ve ondan Âdem’i yarattı.
Ebû Abdullah buyurdu:
Bunların onlardan olması mümkün değildir; onların da bunlardan olması mümkün değildir.
Derler ki Resûlullah o ateşe giren ilk kişiydi. Bu da Allah Azze ve Celle’nin şu sözüdür:
“De ki: Rahmân’ın bir çocuğu olsaydı, ben ibadet edenlerin ilki olurdum.” (Zuhruf 81)
Allah Azze ve Celle Âdem’i yaratmak istediğinde çamurun üzerine su gönderdi. Sonra bir avuç aldı ve onu yoğurdu. Ardından onu eliyle iki gruba ayırdı. Sonra onları yaydı; bir de baktı ki yürüyüp duruyorlardı. Sonra onlar için bir ateş yükseltti ve sol taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar ateşe doğru gittiler fakat korkup içine girmediler.
Daha sonra sağ taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gidip girdiler. Bunun üzerine Allah Celle ve Azze ateşe emretti ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu.
Sol taraftakiler bunu görünce:
“Rabbimiz! Bize mühlet ver.”
dediler.
Allah da onlara mühlet verdi. Sonra:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gittiler ve ateşin başında durdular fakat içine girmediler. Bunun üzerine Allah onları tekrar çamur hâline çevirdi ve ondan Âdem’i yarattı.
Ebû Abdullah buyurdu:
Bunların onlardan olması mümkün değildir; onların da bunlardan olması mümkün değildir.
Derler ki Resûlullah o ateşe giren ilk kişiydi. Bu da Allah Azze ve Celle’nin şu sözüdür:
“De ki: Rahmân’ın bir çocuğu olsaydı, ben ibadet edenlerin ilki olurdum.” (Zuhruf 81)