Ali b. İbrahim → babası → Ahmed b. Muhammed b. Ebî Nasr → Ebân b. Osman → Muhammed b. Ali el-Halebî → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Allah Azze ve Celle Âdem’i yaratmak istediğinde çamurun üzerine su gönderdi. Sonra bir avuç aldı ve onu yoğurdu. Ardından onu eliyle iki gruba ayırdı. Sonra onları yaydı; bir de baktı ki yürüyüp duruyorlardı. Sonra onlar için bir ateş yükseltti ve sol taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar ateşe doğru gittiler fakat korkup içine girmediler.
Daha sonra sağ taraftakilere:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gidip girdiler. Bunun üzerine Allah Celle ve Azze ateşe emretti ve ateş onlar için serin ve esenlik oldu.
Sol taraftakiler bunu görünce:
“Rabbimiz! Bize mühlet ver.”
dediler.
Allah da onlara mühlet verdi. Sonra:
“Ona girin.”
buyurdu.
Onlar gittiler ve ateşin başında durdular fakat içine girmediler. Bunun üzerine Allah onları tekrar çamur hâline çevirdi ve ondan Âdem’i yarattı.
Ebû Abdullah buyurdu:
Bunların onlardan olması mümkün değildir; onların da bunlardan olması mümkün değildir.
Derler ki Resûlullah o ateşe giren ilk kişiydi. Bu da Allah Azze ve Celle’nin şu sözüdür:
“De ki: Rahmân’ın bir çocuğu olsaydı, ben ibadet edenlerin ilki olurdum.” (Zuhruf 81)