Ali b. Muhammed, Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. Musa b. Cafer b. Muhammed’den, o da Ali b. Abdülgaffâr’dan rivayet etti. Dedi ki: Abbasîler, Salih b. Vasîf’in yanına girdiler. Salih b. Ali ve bu taraftan sapmış başkaları da, Ebu Muhammed’i hapsettiği sırada Salih b. Vasîf’in yanına girdiler. Salih onlara şöyle dedi: “Ne yapayım? Ona, gücümün yettiği en kötü iki adamı vekil ettim. Fakat onlar ibadet, namaz ve oruç bakımından büyük bir duruma geldiler.” Onlara, “Bu ne hâl?” dedim. Onlar da şöyle dediler: “Gündüz oruç tutan, bütün gece ibadet eden, konuşmayan ve hiçbir şeyle oyalanmayan bir adam hakkında ne dersin? Ona baktığımızda bedenlerimiz titriyor ve kendimize hâkim olamadığımız bir hâl içimize giriyor.” Onlar bunu duyunca umutları kesilmiş olarak ayrıldılar.