Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o babasından, o Abdullah b. Muğîre’den, o İbn Miskân’dan, o Abdürrahîm b. Rûh el-Kasîr’den, o da Ebû Cafer’den rivayet etti. Allah aziz ve celil’in “Peygamber, müminlere kendi nefislerinden daha yakındır; onun eşleri de onların anneleridir. Akrabalık bakımından yakın olanlar, Allah’ın kitabında birbirlerine daha evladır” sözü hakkında, “Bu ayet kim hakkında inmiştir?” diye sorulunca şöyle buyurdu: “Emirlik hakkında inmiştir. Bu ayet Hüseyin’den sonra onun çocukları hakkında cereyan etmiştir. Biz bu işe ve Resulullah’a müminlerden, muhacirlerden ve ensardan daha evlayız.” Ben, “Cafer’in çocuklarının bunda bir payı var mı?” dedim. O, “Hayır” buyurdu. Ben, “Abbas’ın çocuklarının bunda bir payı var mı?” dedim. O yine, “Hayır” buyurdu. Ben Abdülmuttalib oğullarının kollarını birer birer saydım; her defasında, “Hayır” buyurdu. Ravi dedi ki: Hasan’ın çocuklarını unutmuştum; daha sonra onun yanına girdim ve, “Hasan’ın çocuklarının bunda bir payı var mı?” diye sordum. O da, “Hayır, Allah’a yemin olsun ey Abdürrahîm! Bizden başka hiçbir Muhammedî’nin bunda payı yoktur” buyurdu.