Hüseyin b. Muhammed b. Âmir el-Eş‘arî, Muallâ b. Muhammed’den rivayet etti. Muallâ şöyle dedi: Bana Hasan b. Ali el-Veşşâ, Ahmed b. Âiz’den; o da İbn Üzeyne’den; o da Büreyd el-İclî’den rivayet etti. Büreyd şöyle dedi:
Ebû Ca‘fer’e Allah Azze ve Celle’nin “Allah’a itaat edin, Resule itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de” sözü hakkında sordum (Nisâ 59). Onun cevabı şu oldu: “Kendilerine kitaptan bir pay verilenleri görmedin mi? Cibt ve tâğuta inanıyorlar ve kâfirler için, ‘Bunlar iman edenlerden daha doğru yoldadır’ diyorlar” (Nisâ 51); yani onlar sapıklık imamları ve ateşe çağıran davetçiler hakkında, “Bunlar Muhammed ailesinden daha doğru yoldadır” diyorlar. “İşte onlar Allah’ın lanet ettiği kimselerdir; Allah kime lanet ederse artık ona hiçbir yardımcı bulamazsın. Yoksa onların mülkten bir payı mı vardır?” (Nisâ 52-53); yani imamet ve hilafetten bir payları mı vardır? “Öyle olsaydı insanlara çekirdek zarı kadar bile vermezlerdi” (Nisâ 53). Allah’ın kastettiği insanlar biziz; nakîr de çekirdeğin ortasındaki noktadır. “Yoksa Allah’ın kendi lütfundan verdiği şeylerden dolayı insanları mı kıskanıyorlar?” (Nisâ 54). Allah’ın bize bütün yaratıklarından ayrı olarak verdiği imamet sebebiyle kıskanılan insanlar biziz. “Andolsun biz İbrahim ailesine kitabı ve hikmeti verdik, onlara büyük bir mülk verdik” (Nisâ 54); yani onlardan resuller, peygamberler ve imamlar kıldık. Onlar bunu İbrahim ailesi hakkında kabul ediyorlar da Muhammed ailesi hakkında nasıl inkâr ediyorlar? “Onlardan ona iman eden de vardır, ondan yüz çeviren de vardır; yakıcı ateş olarak cehennem yeter. Şüphesiz ayetlerimizi inkâr edenleri yakında ateşe sokacağız; derileri piştikçe, azabı tatsınlar diye onları başka derilerle değiştireceğiz. Şüphesiz Allah azîzdir, hakîmdir.” (Nisâ 55-56)