Ali b. İbrahim’in, babasından, onun İbn Ebi Umeyr’den, onun Hişam b. Hakem’den rivayet ettiğine göre Hişam şöyle dedi:
Ebu Şâkir ed-Deysânî dedi ki:
“Kur’an’da bizim sözümüz olan bir ayet vardır.”
Dedim ki:
“O nedir?”
Dedi ki:
“Gökte de ilah O’dur, yerde de ilah O’dur.” (Zuhruf 84)
Ona ne cevap vereceğimi bilemedim. Bunun üzerine hacca gittim ve durumu Ebu Abdullah’a haber verdim.
Bunun üzerine şöyle buyurdu:
Bu, habis bir zındığın sözüdür. Ona döndüğünde şöyle de: “Kûfe’de adın nedir?” O da: “Filan” diyecektir. Sonra ona: “Basra’da adın nedir?” diye sor. O da yine başka bir isim söyleyecektir. O hâlde de ki: “Bizim Rabbimiz olan Allah da gökte ilahtır, yerde ilahtır, denizlerde ilahtır, çöllerde ilahtır ve her yerde ilahtır.” Ravi dedi ki: Medine’den döndüm, Ebû Şâkir’e gittim ve ona bunu haber verdim. O da: “Bu cevap Hicaz’dan nakledilmiştir.” dedi.