Bu yıl Ahmed b. Ebî Ca‘fer’e biat edildi. Kendisi İbn Fityan olarak biliniyordu ve ona “el-Mu‘temid alâllah” lakabı verildi. Biat töreni 16 Receb (19 Haziran 870 Salı) günü gerçekleştirildi.
Aynı yıl, Hanikin’de bulunan Musa b. Buğa’ya Muhammed b. el-Vâsık’ın ölüm haberi ve halife olarak el-Mu‘temid’e biat edildiği bildirildi. Musa, 20 Receb (23 Haziran 870) günü Samarra’ya geldi.
2 Şaban (5 Temmuz 870) tarihinde Ubeydullah b. Yahya b. Hakan vezir tayin edildi.
Yine bu yıl Ali b. Zeyd et-Tâlibî Kûfe’de ortaya çıktı. Ona karşı büyük bir orduyla eş-Şah b. Mikal gönderildi. Ali ve askerleri onunla karşılaşıp onu bozguna uğrattılar ve askerlerinden pek çoğunu öldürdüler. Ancak eş-Şah kaçmayı başardı.
Bu yıl ayrıca Fars halkından Muhammed b. Vail b. İbrahim et-Temîmî, yine aynı bölgeden Kürt olan Ahmed b. el-Leys ile birlikte Fars valisi el-Hâris b. Sîmâ eş-Şeribî’ye saldırdı. Meydana gelen savaşta el-Hâris öldürüldü ve bu durum Muhammed b. Vail’in Fars’ı ele geçirmesine imkân sağladı.
Bu yıl Muflih de Haricî Musavir’e karşı savaşmak üzere gönderildi. Kanjur ise Kûfe’de Ali b. Zeyd et-Tâlibî ile savaşmak için sevk edildi.
Hasan b. Zeyd et-Tâlibî’nin ordusu bu yıl Ramazan ayında (2–31 Ağustos 870) Rey şehrini ele geçirdi.
Bu yılın 11 Şevval günü (11 Eylül 870) Musa b. Buğa, el-Mu‘temid’in kendisini halk önünde uğurlamasıyla Samarra’dan Rey’e doğru yola çıktı.
⸻
Bu yıl ayrıca Amajur ile İsa b. eş-Şeyh’in oğullarından biri arasında Şam kapısında bir savaş meydana geldi. Amajur’un yanında bulunan birinden şu rivayeti işittim: Çatışmanın olduğu gün Amajur kendisi için bir sefer kuvveti hazırlamış ve Şam’dan çıkmıştı. Aynı sırada İsa b. eş-Şeyh’in oğlu ve onun komutanlarından Ebû’s-Sahbâ da kendi kuvvetleriyle Şam civarındaydı.
Amajur’un az sayıda askerle çıktığı haberi kendilerine ulaştı. Savaş arzusuyla onun üzerine yürüdüler. Amajur onların yaklaştığını fark etmeden aniden karşı karşıya geldiler. İki taraf arasında şiddetli yakın dövüş gerçekleşti ve Ebû’s-Sahbâ öldürüldü. Geri kalan askerler ile İbn İsa’nın kuvvetleri kaçtı.
O gün İbn İsa ve Ebû’s-Sahbâ’nın kuvvetlerinin toplamının yaklaşık yirmi bin kişi olduğu, Amajur’un ise yalnızca iki yüz ila dört yüz kişi civarında askere sahip olduğu da rivayet edilmiştir.
13 Zilhicce (17 Kasım 870 Çarşamba) günü el-Mütevekkil’in oğlu Ebû Ahmed (el-Muvaffak) Mekke’den Samarra’ya doğru yola çıktı.
Aynı yıl Ebû Nasr İsmail b. Abdullah el-Mervezî, kadı Muhammed b. Ubeydullah el-Kureyzî ve “Irak el-Mevt” lakabıyla bilinen hadım Hüseyin, İsa b. eş-Şeyh’e gönderildi. Ona, Suriye’yi terk etmesi şartıyla Ermeniye valiliği teklif edildi ve bu amaçla kendisine güvence verildi. İsa bu teklifi kabul etti ve Suriye’den Ermeniye’ye doğru yola çıktı.
Bu yıl hac emirliğini Muhammed b. Ahmed b. İsa b. Ebî Ca‘fer el-Mansur yürüttü.