Bu yıl meydana gelen olaylar arasında, Bağdat halkının İbrahim b. el-Mehdî’ye halife olarak biat etmeleri ve ona hükümdarlık unvanı olarak el-Mübârek diye hitap etmeleri de vardı. Rivayet edildiğine göre, ona Muharrem ayının birinci günü (20 Temmuz 817) halife olarak selam verdiler ve el-Me’mun’un azledildiğini ilan ettiler.
Cuma günü geldiğinde İbrahim minbere çıktı. Ona ilk biat eden kişi Haşimîlerden Ubeydullah b. el-Abbas b. Muhammed oldu; ardından Mansur b. el-Mehdî, sonra diğer Haşimîler ve daha sonra kumandanlar biat etti. Biat merasimini düzenleyen kişi Muttalib b. Abdullah b. Malik idi. Bu işte faaliyet gösteren ve bütün süreci yürütenler ise Sindî, namaz örtüsünden sorumlu görevli Salih, Mincab, köle kökenli Nusayr ve diğer mevalîler ile azatlılar idi. Bunlar, el-Me’mun’un hilafeti Abbasoğullarından alıp Ali soyuna vermek istemesi ve atalarının siyah elbiselerini bırakıp yeşili tercih etmesi sebebiyle ona öfkelenmiş oldukları için bu işte öncülük ettiler.
Biat merasimi tamamlandıktan sonra İbrahim, askerlere altı aylık maaş vereceğini vaat etti; fakat bunu yerine getirmedi. Askerler bunu anlayınca ona karşı ayaklandılar. Bunun üzerine her birine iki yüz dirhem verdi. Ayrıca Sawad bölgesine yazı göndererek, alacaklarına karşılık buğday ve arpa verilmesini emretti. Bunun üzerine askerler oraya gidip yolda bulduklarını yağmaladılar. Böylece hem halkın hem de devletin payını aynı anda ele geçirdiler.
Bağdat askerlerinin desteğiyle İbrahim, Kûfe halkı ve bütün Sawad üzerinde hâkimiyet kurdu. Medâin’de karargâh kurdu. Bağdat’ın doğu yakasına Abbas b. Musa el-Hâdî’yi, batı yakasına ise İshak b. Musa el-Hâdî’yi vali tayin etti.
İbrahim b. el-Mehdî şu beyitleri okudu:
“Ey Fihr oğulları, görmediniz mi
Tehlikeli yerlerde sizi korumaya kendimi adadım.”
Bu yıl Mehdi b. Alvan el-Harurî bir Haricî isyanı başlattı. Buzurcşâbur’da ayaklanarak oranın nahiyelerini, Nehr Büq’u ve Râzânayn’ı ele geçirdi. Bazıları onun isyanının 203 yılında, Şevval ayında (Nisan 819) gerçekleştiğini söylemiştir.
İbrahim b. el-Mehdî ona karşı Ebû İshak b. er-Reşid’i (sonraki halife el-Mu‘tasım) gönderdi. Onunla birlikte Ebû’l-Bett ve Said b. es-Secûr gibi kumandanlar da vardı. Ayrıca yanında Türk gulâmlardan oluşan askerler bulunuyordu. Rivayet edildiğine göre, Şubeyl adlı biri, o sırada gulâm iken Ebû İshak ile birlikteydi. Haricîlerle savaşta bir kabile mensubu Ebû İshak’a mızrakla saldırdı; fakat Türk gulâmlardan biri araya girerek onu korudu ve saldırgana “Beni tanı!” dedi. Ebû İshak o gün ona Aşinas adını verdi. Bu kişi Ebû Cafer Aşinas’tır. Mehdi yenildi ve geri çekilmek zorunda kaldı.
Başka bir rivayete göre İbrahim, Mehdi b. Alvan üzerine sadece Muttalib’i göndermişti. O, Mehdi’ye yaklaşınca Haricîlerden aktif olmayanlardan biri olan Aghda’yı yakalayıp öldürdü. Bunun üzerine kabileler birleşerek ona saldırdılar, onu mağlup ettiler ve Bağdat’a geri çekilmeye zorladılar.
Bu yıl Ebû’s-Sarâyâ’nın kardeşi Kûfe’de ayaklandı ve beyaz elbise giymeye başladı. Etrafında bir grup toplandı. Gassân b. Ebî’l-Ferec onunla Receb ayında (Ocak-Şubat 818) savaştı, onu öldürdü ve başını İbrahim b. el-Mehdî’ye gönderdi.