Rivayet edildiğine göre, Hasan b. Sehl, Harthama Horasan’a gitmek üzere yola çıktığında Medâin’de bulunuyordu. Harthama’nın başına gelenler Bağdat ve Harbiyye halkına ulaşıncaya kadar orada kaldı.
Hasan b. Sehl, Bağdat valisi olarak atadığı Ali b. Hişâm’a şu şekilde haber gönderdi:
“Harbiyye ve Bağdat askerlerinin maaşlarını geciktir. Onlara ödeme vaadinde bulun, fakat gerçekte ödeme yapma.”
Oysa Hasan daha önce maaşları ödeyeceğine dair söz vermişti. Ayrıca Harbiyye askerleri, Harthama Horasan’a gittikten sonra ayaklanmış ve şöyle demişlerdi:
“Hasan b. Sehl’i Bağdat’tan çıkarmadıkça razı olmayacağız.”
Hasan’ın Bağdat’taki mali görevlileri arasında Muhammed b. Ebî Hâlid ve Esed b. Ebî’l-Esed vardı. Harbiyye askerleri bunlara karşı ayaklandılar, onları şehirden çıkardılar ve İshak b. Musa b. el-Mehdî’yi Me’mûn’un Bağdat’taki temsilcisi olarak tayin ettiler. Bağdat halkı da bu durumu kabul etti.
Ancak Hasan b. Sehl hileye başvurdu ve komutanlarla gizlice yazıştı. Sonunda askerler tekrar el-Mehdî ordusunun tarafına geçti. Hasan, altı aylık maaşlarını ödemeye başladı, fakat verdiği miktarlar çok azdı.
Bunun üzerine Harbiyye askerleri İshak’ı kendi ordugâhlarına götürüp Dicle kolu olan Dujeyl’de yerleştirdiler. Züheyr b. el-Müseyyeb gelip Askerü’l-Mehdî’de konakladı.
Hasan b. Sehl, Ali b. Hişâm’ı gönderdi. Ali, Nahr Sarsar’da konakladı ve ardından Muhammed b. Ebî Hâlid ile birlikte geceleyin Bağdat’a girerek yerleşti. Ali b. Hişâm, 8 Şaban 201 (12 Mart 816) tarihinde Babü’l-Muhavvel yakınında konakladı.
Bundan kısa süre önce Harbiyye askerleri, Kerh halkının Züheyr ve Ali b. Hişâm’ı içeri alacağı haberini alınca Babü’l-Kerh’e saldırmış, kapıyı yakmış ve çevreyi yağmalamışlardı.
Ali b. Hişâm şehre girdikten sonra Harbiyye askerleriyle üç gün boyunca köprülerde ve su değirmenleri civarında savaştı. Sonunda onlara altı aylık maaşlarını ödeyeceğine söz verdi. Askerler de Ramazan boyunca geçinmeleri için kişi başı elli dirhem peşin ödeme istediler. Bunu kabul etti ve ödemeye başladı.
Ancak maaşlar tam ödenmeden önce Zeyd b. Musa (Zeyd en-Nâr) Basra’da yeniden isyan etti. Daha önce Ali b. Ebî Sa‘îd’in elinden kaçmıştı ve Enbâr bölgesinde tekrar ayaklanmıştı. Üzerine asker gönderildi, yakalanıp Ali b. Hişâm’ın huzuruna getirildi.
Bundan sonra sadece bir Cuma günü geçti ve Ali b. Hişâm Harbiyye askerlerinden kaçarak Nahr Sarsar’a çekildi. Bunun sebebi, askerlere verdiği elli dirhemlik sözünü Kurban Bayramı geldiğinde hâlâ yerine getirmemiş olmasıydı. Ayrıca Harthama’nın başına gelenleri de öğrenmişlerdi.
Bunun üzerine Harbiyye askerleri Ali’ye saldırarak onu şehirden çıkardılar. Bu hareketin başında Muhammed b. Ebî Hâlid vardı. Çünkü Ali b. Hişâm Bağdat’a girdikten sonra ona kötü davranmıştı. Ayrıca Züheyr b. el-Müseyyeb ile arası bozulmuş ve Züheyr onu dövdürmüştü.
Bu yüzden Muhammed b. Ebî Hâlid öfkelendi ve Harbiyye askerlerinin tarafına geçti. Ali b. Hişâm’a karşı savaş çağrısı yaptı ve insanlar onun etrafında toplandı. Ali b. Hişâm karşı koyamayınca Bağdat’tan çıkarıldı. Onu takip ettiler ve Nahr Sarsar’da da yenilgiye uğrattılar.
Aynı yıl Me’mûn, Recâ b. Ebî’d-Dahhâk ile hadım Firnâs’ı göndererek Ali er-Rızâ b. Musa ile Muhammed b. Ca‘fer’i getirtmek istedi.
Yine bu yıl Abbâsî soyundan olanların sayımı yapıldı ve kadın erkek toplam sayılarının otuz üç bin olduğu tespit edildi.
Bu yıl Bizanslılar kralları Leon’u öldürdüler; yedi yıl altı ay süren saltanatının ardından yerine ikinci defa olmak üzere Mihail b. Georgios’u hükümdar yaptılar.
Aynı yıl Me’mûn, Yahya b. Âmir b. İsmail’i, kendisine karşı uygunsuz sözler söyleyip onu “kâfirlerin emiri” diye nitelendirdiği için huzurunda öldürttü.
Yine bu yıl hac emirliğini Ebû İshak (el-Mu‘tasım) yürüttü.