Rivayete göre, el-Fadl b. Yahyâ b. Hâlid’in mevlâsı Ravh’un anlattığına göre bunun sebebi şuydu: Îsâ b. Ca‘fer, el-Fadl b. Yahyâ’nın yanına gelerek ona, “Seni Allah adına yeminle bağlayarak rica ediyorum, kız kardeşimin oğlu için biat alınması hususunda çalış”—burada kastettiği kişi, Ca‘fer b. el-Mansûr’un kızı Zübeyde’nin oğlu Muhammed idi—“çünkü o aslında senin çocuğun gibidir ve onun hilâfeti de fiilen senin yönetimin olacaktır” dedi. Bunun üzerine el-Fadl ona bunu yapacağına söz verdi.
El-Fadl bu işi gerçekleştirmek için çaba gösterdi. Bu sırada Abbasoğullarından bir grup, er-Reşîd henüz veliaht tayin etmediği için, hilâfet için açıkça istek göstermeye başlamıştı. Nihayet er-Reşîd hilâfeti Muhammed’e bırakmaya karar verince, onun küçüklüğü sebebiyle ona biat edilmesini hoş karşılamadılar.
Ravh şöyle anlatır: El-Fadl Horasan valisi olduğunda, Muhammed’in veliahtlığını kabul ettirmeye karar verdi. Muhammed b. el-Hüseyin b. Mus‘ab’ın naklettiğine göre, el-Fadl b. Yahyâ Horasan’a gittiğinde oradaki halka paralar dağıttı ve askerlere ardı ardına maaşlar verdi.
Ardından Muhammed b. er-Reşîd’e veliaht olarak biat edilmesi meselesini açıkça ilan etti. Bunun üzerine halk biat etti ve Muhammed’e “el-Emîn” diye hitap etmeye başladı.
Bu durum hakkında Manger en-Nemirî şöyle demiştir:
“Merv’de, Allah’ın lütfuyla ve el-Fadl’ın aracılığıyla,
Acemlerin ve Arapların elleri birleşmiştir.
O, samimi öğüdü, ilgisi ve iyiliğiyle,
veliaht için yapılan biatı sağlamlaştırmıştır.
El-Fadl, bozulmayacak bir biatı teminat altına almıştır,
Abbasoğullarından seçilmiş ve seçkin bir kimse için.”
Rivayete göre, bu haber sonunda er-Reşîd’e ulaştığında ve doğu halkı Muhammed’e biat ettiğinde, o da Muhammed’i resmen veliaht ilan etti ve bütün vilayetlere ve büyük şehirlere mektuplar yazdı.
Eban b. ‘Abdülhamîd el-Lâhıkî de bu konuda şöyle demiştir:
“Ey Müminlerin Emiri! Doğru yolu seçtin,
ilahi hidayete dayanan bir hükümle; hamd, hamde layık olan Allah’adır.”
Bu yıl içinde er-Reşîd, el-Abbas b. Ca‘fer’i Horasan valiliğinden azletti ve yerine dayısı el-Gıtrîf b. ‘Atâ’yı tayin etti.
Yine bu yıl Yahyâ b. ‘Abdullah b. Hasan Deylem’e giderek orada faaliyete geçti.
Bu yıl içinde ‘Abdurrahman b. ‘Abdülmelik b. Salih yaz seferine çıktı ve İgrişiyye’ye (Girit) kadar ulaştı. el-Vâkıdî’ye göre ise bu yılki yaz seferini ‘Abdülmelik b. Salih yönetmiştir. Rivayete göre bu sefer sırasında çok şiddetli soğukla karşılaşmışlar ve bundan dolayı elleri ve ayakları donarak kopmuştur.
Bu yıl içinde Hârûn er-Reşîd haccı da bizzat yerine getirmiştir.