Bu yıl, Ebu’l-Abbas’ın öldüğü gün kardeşi Ebu Cafer el-Mansur’a biat edildi. O sırada Ebu Cafer Mekke’de bulunduğundan, Irak’ta onun adına biatı kabul eden kişi İsa b. Musa oldu. İsa, Ebu’l-Abbas’ın öldüğünü ve halifelik için Ebu Cafer’e biat edildiğini bildiren bir mektubu ona gönderdi.
Rivayete göre, Ebu’l-Abbas ölümüne yakınken halktan Ebu Cafer Abdullah b. Muhammed’e biat etmelerini istemişti. Bunun üzerine insanlar, Ebu’l-Abbas’ın öldüğü gün Enbâr’da ona biat ettiler. İsa b. Musa yürütme yetkisini üstlendi ve Muhammed b. el-Hüseyn el-Abdi’yi Mekke’de bulunan Ebu Cafer’e göndererek hem ölüm haberini hem de biatı bildirdi. Muhammed b. el-Hüseyn, Ebu Cafer’i “Zekiyye” denilen bir yerde buldu. Mektup kendisine ulaştığında Ebu Cafer halkı topladı ve orada da kendisine biat edildi. Ebu Müslim de ona biat etti. Ebu Cafer bulunduğu yerin adını öğrenince “Zekiyye” olduğunu duydu ve bunu hayra yordu. Bazı rivayetlerde, biatın Mekke yolu üzerindeki “Sufeyye” denilen bir menzilde gerçekleştiği ve onun da bu ismi uğurlu sayarak “Bu iş bize has oldu” dediği aktarılır.
Başka bir rivayete göre ise, Ebu Müslim haberi Ebu Cafer’den önce öğrenmiş ve ona bir mektup yazarak Ebu’l-Abbas’ın ölümünü bildirmiştir. Mektubunda bu haberin kendisini derinden sarstığını ifade etmiş, aynı zamanda Ebu Cafer’e bağlılığını ve ona olan sadakatini vurgulamıştır. Ancak biatini bir gün geciktirerek bir çeşit baskı oluşturmak istemiştir.
Ebu Müslim daha sonra Ebu Cafer’in yanına geldi. Ebu Cafer ölüm haberini ona verdiğinde Ebu Müslim ağladı ve “Biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz” sözünü söyledi. Ebu Müslim, Ebu Cafer’in tedirginliğini fark ederek ona neden endişe ettiğini sordu. Ebu Cafer ise Abdullah b. Ali ve ona bağlı olanlardan çekindiğini söyledi. Bunun üzerine Ebu Müslim, bu meseleyi kendisinin halledeceğini ve ordunun kendisine itaat edeceğini belirtti. Bunun üzerine Ebu Cafer’in endişesi azaldı. Ebu Müslim ve orada bulunan herkes ona biat etti ve birlikte Kufe’ye doğru yola çıktılar.
Bu yıl Ebu Cafer, Ziyad b. Ubeydullah’ı tekrar Mekke’ye gönderdi. Daha önce Ebu’l-Abbas zamanında Mekke ve Medine valisi olan Ziyad’ın yerine bazı rivayetlere göre Ebu’l-Abbas ölümünden önce Abbas b. Abdullah’ı tayin etmişti.
Yine bu yıl Abdullah b. Ali, Ebu’l-Abbas tarafından Enbâr’da yaz seferine gönderildi. Horasan, Şam, Cezire ve Musul’dan toplanan kuvvetlerle yola çıktı ve Duluk’a kadar ilerledi. Ancak düşman topraklarına girmeden önce Ebu’l-Abbas’ın ölüm haberi kendisine ulaştı.
Aynı yıl İsa b. Musa ve Ebu’l-Cehm, Ebu Gassan Yezid b. Ziyad’ı Abdullah b. Ali’ye göndererek Mansur adına biat almak istediler. Fakat Abdullah b. Ali Harran’a giderek beraberindeki kuvvetlerle birlikte kendisine biat aldı.
Bu yıl Ebu Cafer el-Mansur hac yaptı.
Kufe valisi İsa b. Musa idi ve kadılığı İbn Ebi Leyla yürütüyordu. Basra ve bağlı bölgelerin valisi Süleyman b. Ali, kadısı ise Abbad b. Mansur idi. Medine valisi Ziyad b. Ubeydullah, Mekke valisi Abbas b. Abdullah, Mısır valisi ise Salih b. Ali idi.