Ebu Cafer (Taberî) dedi ki: Bu yılda, yani 100/718-719 yılında, Muhammed b. Ali b. Abdullah b. Abbas, Şerat bölgesinden Meysere’yi Irak’a gönderdi. Yine o, Muhammed b. Huneys, Ebû İkrime es-Serrâc (yani Ebû Muhammed es-Sâdık) ve İbrahim b. Seleme’nin dayısı olan Hayyan el-Attâr’ı Horasan’a gönderdi. O sırada Horasan, Ömer b. Abdülaziz adına Cerrah b. Abdullah el-Hakemî tarafından yönetiliyordu. Muhammed b. Ali, onlara kendisi ve ailesi adına davette bulunmalarını emretti. Onlar bazı kimselerle görüştüler, ardından davetlerine icabet eden kimselerden Muhammed b. Ali’ye yazılmış mektupları alarak geri döndüler. Bu mektupları Meysere’ye teslim ettiler; o da bunları Muhammed b. Ali’ye gönderdi.
Ebû Muhammed es-Sâdık, Muhammed b. Ali için şu on iki önderi seçti: Süleyman b. Kesîr el-Huzâî; Lâhiz b. Kurey‘ et-Temîmî; Kahtabe b. Şebîb et-Tâî; Musa b. Ka‘b et-Temîmî; Halid b. İbrahim Ebû Dâvud (Benî Amr b. Şeyban b. Zühl’den); Kasım b. Mücâşi‘ et-Temîmî; İmran b. İsmail Ebû’n-Necm (Ebû Muayt ailesinin azatlısı); Malik b. el-Heysem el-Huzâî; Talha b. Zurayk el-Huzâî; Amr b. A‘yan Ebû Hamza (Huzâa’nın azatlısı); Şibl b. Tahman Ebû Ali el-Heravî (Benî Hanife’nin azatlısı) ve İsa b. A‘yan (Huzâa’nın azatlısı). Ebû Muhammed es-Sâdık ayrıca yetmiş adam daha seçti ve Muhammed b. Ali onlara, takip edecekleri bir yöntem belirlemek üzere bir mektup yazdı.
Bu yılda hac emirliğini Ebû Bekir b. Muhammed b. Amr b. Hazm yürüttü. Bu bilgi bana Ahmed b. Sabit – onun zikrettiği kişi – İshak b. İsa – Ebû Ma‘şer yoluyla ulaştı. Aynı bilgi Vakıdî tarafından da rivayet edilmiştir.
Bu yılda garnizon şehirlerinin valileri, yukarıda zikredildiği üzere, bir önceki yıldakiyle aynıydı; sadece Horasan istisnaydı. Yılın sonunda Horasan’ın valileri, namaz ve askerî işlerden sorumlu olan Abdurrahman b. Nu‘aym ile mali işlerden sorumlu olan Abdurrahman b. Abdullah idi.