İbrâhim b. Münzir bana rivayet etti.
Muhammed b. Fuleyh bize rivayet etti.
Babam bize rivayet etti ve dedi ki: Hilâl bana rivayet etti.
Atâ b. Yesâr’dan; o da Ebû Hureyre’den; o da Peygamber’den nakletti. Peygamber şöyle buyurdu:
“Ben ayakta dururken bir topluluk (geldi). Onları tanıyınca, benimle onların arasından bir adam çıktı ve ‘Haydi!’ dedi. ‘Nereye?’ dedim. ‘Allah’a yemin olsun, ateşe!’ dedi. ‘Bunların durumu ne?’ dedim. ‘Senden sonra gerisin geri dönüp arkalarına döndüler’ dedi.
Sonra yine bir topluluk (geldi). Onları tanıyınca, benimle onların arasından bir adam çıktı ve ‘Haydi!’ dedi. ‘Nereye?’ dedim. ‘Allah’a yemin olsun, ateşe!’ dedi. ‘Bunların durumu ne?’ dedim. ‘Senden sonra gerisin geri dönüp arkalarına döndüler’ dedi.
Onlardan, develerin başıboş kalanları kadar (çok azı) dışında kimsenin kurtulduğunu sanmıyorum.”