Ebû Nuaym bize rivayet etti. Süfyân bize rivayet etti. Sevr’den; Hâlid b. Ma‘dân’dan; Ebû Ümâme’den:
Ebû Ümâme dedi ki:
Peygamber, sofrası kaldırılınca şöyle derdi:
“Hamd, Allah’a; çokça, temiz ve bereketli bir hamd. (Bu nimet) ne yeterli görülüp terk edilir, ne vedalaşılıp bırakılır, ne de ondan müstağni kalınır. Rabbimiz!”