Ali bize rivayet etti; Hassân b. İbrâhim’i işitti; o da Yûnus b. Yezîd’den; o da Zührî’den. Zührî dedi ki:
Urve’nin bana haber verdiğine göre o, Âişe’ye şu ayet hakkında sordu:
“Yetimler konusunda adaleti yerine getiremeyeceğinizden korkarsanız, size helal olan kadınlardan ikişer, üçer, dörder nikâhlayın. Eğer adalet yapamayacağınızdan korkarsanız bir tane ile yetinin ya da elinizin altında bulunanlarla. Bu, haksızlığa sapmamanıza daha yakındır.”
Âişe dedi ki: “Kız kardeşimin oğlu! Yetim kız, velisinin yanında bulunur; veli onun malına ve güzelliğine ilgi duyar; onu, mehir sünnetindeki (normal) miktardan daha aşağı bir mehirle evlenmek ister. Bu yüzden, onlara adaletli davranıp mehirlerini eksiksiz vermedikçe onlarla evlenmeleri yasaklandı; bunun yerine, başka kadınlardan evlenmeleri emredildi.”