Abdullah b. Mesleme bize rivayet etti; Mâlik’ten; Zeyd b. Eslem’den; babasından rivayet etti:
Peygamber bazı seferlerinde yürüyordu, Ömer b. Hattâb da geceleyin onunla birlikte yürüyordu. Ömer b. Hattâb ona bir şey sordu, Peygamber ona cevap vermedi. Sonra yine sordu, yine cevap vermedi. Sonra yine sordu, yine cevap vermedi.
Bunun üzerine Ömer b. Hattâb dedi ki: “Ömer’in annesi evlatsız kalsın! Allah’ın elçisine üç defa soru sordun; bunların hiçbirinde sana cevap vermiyor!”
Ömer dedi ki: Deveni sürdüm, sonra insanların önüne geçtim ve hakkımda Kur’an’dan bir şey inmesinden korktum. Çok geçmeden birinin bana seslendiğini duydum. “Korkmuştum ki hakkımda Kur’an inse” dedim.
Peygamberin yanına geldim ve ona selam verdim. Bana şöyle dedi:
“Bu gece bana öyle bir sure indirildi ki, bana güneşin üzerine doğduğu her şeyden daha sevimlidir.”
Sonra şu ayeti okudu:
“Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik.”