Ebû Ma‘mer bize rivayet etti; Abdülvâris bize rivayet etti; Abdülaziz bize rivayet etti; Enes’ten dedi ki:
“Uhud günü olduğunda insanlar Peygamber’in yanından dağılıp geri çekildi. Ebû Talha, kendi siperliğiyle Peygamber’in önünde onu koruyor, (oklara karşı) kalkan tutuyordu. Ebû Talha çok iyi bir okçuydu; yayı çok sert çekerdi. O gün iki ya da üç yay kırdı. Ok dolu bir sadakla (ok torbasıyla) geçen birine ‘Onu Ebû Talha için boşalt’ denirdi.
Peygamber bazen topluluğa bakmak için doğrulurdu. Ebû Talha: ‘Annem babam sana feda olsun, doğrulma! Topluluğun oklarından bir ok sana isabet eder. Benim boğazım senin boğazının önündedir (sana siperim)!’ derdi.
O gün Aişe bint Ebû Bekir’i ve Ümmü Süleym’i de gördüm: İkisi de eteklerini toplayıp koşuyorlardı; baldırlarının yanındaki kısımlar görünüyordu. Su kırbalarını sırtlarında taşıyor, koşarak getiriyor, ağızlarıyla askerlere su döküyorlardı; sonra geri dönüp yeniden dolduruyor, tekrar gelip askerlere döküyorlardı.
Ebû Talha’nın elinden kılıç iki ya da üç kere düştü.”