Ahmed b. İshak bana rivayet etti; Ubeydullah b. Mûsâ bize rivayet etti; İsrail’den; Ebû İshak’tan; Amr b. Meymûn’dan; Abdullah b. Mes‘ûd’dan: Abdullah dedi ki:
Sa‘d b. Muâz umre yapmak üzere yola çıktı ve Ümeyye b. Halef’in (Ebû Safvân) yanında konakladı. Ümeyye Şam’a giderken Medine’ye uğrarsa Sa‘d’ın yanında kalırdı. Ümeyye, Sa‘d’a: “Bekle; gün ortası geçince insanlar gaflete dalınca çıkıp tavaf edersin.” dedi.
Sa‘d tavaf ederken Ebû Cehil’le karşılaştı. Ebû Cehil: “Kâbe’yi tavaf eden bu kim?” dedi. Sa‘d: “Ben Sa‘d’ım.” dedi. Ebû Cehil: “Siz Muhammed’i ve arkadaşlarını barındırmışken burada güven içinde Kâbe’yi tavaf ediyorsun ha?” dedi. Sa‘d: “Evet.” dedi. Aralarında sertleştiler.
Ümeyye, Sa‘d’a: “Ebû’l-Hakem’e karşı sesini yükseltme; o vâdinin halkının önderidir.” dedi.
Sa‘d: “Allah’a yemin olsun, beni Beyt’i tavaf etmekten alıkoyarsan, Şam ticaret yolunu keserim.” dedi.
Ümeyye, Sa‘d’a “Sesini yükseltme.” demeye devam etti ve onu tutmaya başladı. Sa‘d öfkelendi ve: “Bizi bırak! Çünkü ben Muhammed’in, seni öldüreceğini söylediğini işittim.” dedi.
Ümeyye: “Beni mi?” dedi. Sa‘d: “Evet.” dedi. Ümeyye: “Muhammed konuştuğu zaman yalan söylemez.” dedi.
Sonra (Ümeyye) karısının yanına dönüp: “Yesribli kardeşim bana ne dedi biliyor musun?” dedi. Karısı: “Ne dedi?” dedi. Ümeyye: “Muhammed’in beni öldüreceğini söylediğini işittiğini iddia etti.” dedi. Karısı: “Vallahi Muhammed yalan söylemez.” dedi.
Bedir’e çıkacakları zaman haberci gelince karısı ona: “Yesribli kardeşinin sana söylediğini hatırlamadın mı?” dedi. Ümeyye çıkmamak istedi. Ebû Cehil ona: “Sen vadinin ileri gelenlerindensin; bir-iki gün yürü.” dedi. Onlarla yürüdü; Allah onu öldürdü.