Affân b. Müslim bize rivayet etti. Dâvûd b. Ebî’l-Furât bize rivayet etti; Abdullah b. Büreyde’den; Ebû’l-Esved’den:
Ebû’l-Esved dedi ki: Medine’ye geldim; orada bir hastalık ortaya çıkmıştı. Ömer b. Hattâb’ın yanına oturdum. Yanlarından bir cenaze geçti; sahibi hakkında hayırla konuşuldu. Ömer: “Vacip oldu” dedi.
Sonra bir başka cenaze geçti; sahibi hakkında hayırla konuşuldu. Ömer: “Vacip oldu” dedi.
Sonra üçüncü bir cenaze geçti; sahibi hakkında kötü konuşuldu. Ömer: “Vacip oldu” dedi.
Ebû’l-Esved dedi ki: “Ey müminlerin emiri, ‘vacip oldu’ nedir?” dedim.
Ömer dedi ki: “Ben, Peygamberin dediği gibi dedim: ‘Hakkında dört kişi hayır şahitliği yapan her Müslümanı Allah cennete koyar.’”
Biz: “Üç kişi (şahitlik ederse)?” dedik.
“Üç kişi de” dedi.
Biz: “İki kişi?” dedik.
“İki kişi de” dedi.
Sonra bir kişi hakkında sormadık.