Bize Muhammed rivayet etti. Dedi ki: Bize Ebû Damra (Enes b. Iyâd) haber verdi. Dedi ki: Bize Şerîk b. Abdullah b. Ebî Nemir rivayet etti:
Enes b. Mâlik’i şöyle derken işitti:
Bir adam cuma günü minberin karşısındaki bir kapıdan girdi. Resulullah ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta Resulullah’a yöneldi ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Davarlar helâk oldu, yollar kesildi; Allah’a dua et de bize yardım etsin.”
Enes dedi ki:
Resulullah ellerini kaldırdı ve dedi ki:
“Allah’ım bize yağmur ver, Allah’ım bize yağmur ver, Allah’ım bize yağmur ver.”
Enes dedi ki:
Vallahi gökte ne bulut görüyorduk ne parça bulut ne de bir şey. Bizimle Sel‘ dağı arasında ne bir ev vardı ne bir bina.
Dedi ki: Derken onun arkasından kalkan gibi bir bulut yükseldi; göğün ortasına gelince yayıldı ve sonra yağmur yağdırdı.
Dedi ki: Vallahi altı gün güneşi görmedik.
Sonra gelecek cuma aynı kapıdan bir adam girdi. Resulullah ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta ona yöneldi ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Mallar helâk oldu, yollar kesildi; Allah’a dua et de onu (yağmuru) tutsun.”
Enes dedi ki:
Resulullah ellerini kaldırdı sonra dedi ki:
“Allah’ım çevremize olsun, üzerimize değil. Allah’ım tepelere, dağlara, çalılıklara, yüksek yerlere, vadilere ve ağaçların yetiştiği yerlere (yağdır).”
Dedi ki:
Yağmur kesildi ve biz güneşte yürüyerek çıktık.
Şerîk dedi ki:
Enes’e sordum: “Bu, ilk adam mıydı?”
Dedi ki: “Bilmiyorum.”