Bize Küteybe b. Saîd rivayet etti. Dedi ki: Bize İsmail b. Ca‘fer, Şerîk’ten, o da Enes b. Mâlik’ten rivayet etti:
Bir adam cuma günü, kadılık evine yakın bir kapıdan mescide girdi. Resulullah ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta Resulullah’a yöneldi ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Mallar helâk oldu, yollar kesildi; Allah’a dua et de bize imdat etsin.”
Enes dedi ki:
Resulullah ellerini kaldırdı sonra dedi ki:
“Allah’ım bize imdat et, Allah’ım bize imdat et, Allah’ım bize imdat et.”
Enes dedi ki:
Vallahi gökte ne bulut görüyorduk ne parça bulut. Bizimle Sel‘ dağı arasında ne bir ev vardı ne de bir bina.
Dedi ki: Derken onun arkasından kalkan gibi bir bulut yükseldi; göğün ortasına gelince yayıldı ve sonra yağmur yağdırdı. Vallahi altı gün güneşi görmedik.
Sonra o kapıdan bir adam cuma günü girdi; Resulullah ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta ona yöneldi ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Mallar helâk oldu, yollar kesildi; Allah’a dua et de onu bizden tutsun.”
Enes dedi ki:
Resulullah ellerini kaldırdı sonra dedi ki:
“Allah’ım çevremize olsun, üzerimize değil. Allah’ım tepelere, yüksek yerlere, vadilerin içlerine ve ağaçların yetiştiği yerlere (yağdır).”
Dedi ki:
Yağmur kesildi ve biz güneşte yürüyerek çıktık.
Şerîk dedi ki:
Enes b. Mâlik’e sordum: “Bu, ilk adam mıydı?”
Dedi ki: “Bilmiyorum.”