Bize Kuteybe bin Saîd rivayet etti ve dedi ki: Bize İsmâil bin Ca‘fer, Şerîk’ten, o da Enes bin Mâlik’ten rivayet etti. Enes bin Mâlik şöyle anlattı:
Bir adam cuma günü, Dârülkazâ tarafında bulunan bir kapıdan mescide girdi. Resûlullah ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta durarak Resûlullah’a yöneldi ve, “Ey Allah’ın Resûlü! Mallar ve hayvanlar helâk oldu, yollar kesildi. Allah’a dua et de bize yağmur vererek imdadımıza yetişsin” dedi. Bunun üzerine Resûlullah ellerini kaldırdı ve, “Allah’ım, bize yağmur vererek imdadımıza yetiş. Allah’ım, bize yağmur vererek imdadımıza yetiş. Allah’ım, bize yağmur vererek imdadımıza yetiş” diye dua etti. Enes dedi ki: Allah’a yemin ederim ki o sırada gökyüzünde ne bir bulut ne de küçük bir bulut parçası görüyorduk; bizimle Sel Dağı arasında görüşümüzü engelleyecek ne bir ev ne de başka bir yapı vardı. Derken Sel Dağı’nın arkasından kalkan büyüklüğünde bir bulut belirdi; gökyüzünün ortasına geldiğinde yayıldı, ardından yağmur yağmaya başladı. Allah’a yemin ederim ki altı gün boyunca güneşi görmedik. Sonraki cuma günü Resûlullah yine ayakta hutbe okurken bir adam aynı kapıdan içeri girdi, ayakta durarak ona yöneldi ve, “Ey Allah’ın Resûlü! Mallar ve hayvanlar helâk oldu, yollar kesildi. Allah’a dua et de bu yağmuru bizden durdursun” dedi. Bunun üzerine Resûlullah ellerini kaldırdı ve, “Allah’ım, yağmuru üzerimize değil çevremize yağdır. Allah’ım, onu tepelere, yüksek arazilere, vadilerin içlerine ve ağaçların yetiştiği yerlere yağdır” diye dua etti. Enes dedi ki: Bunun üzerine yağmur kesildi ve biz dışarı çıkıp güneşin altında yürüdük. Şerîk şöyle dedi: Enes bin Mâlik’e, “Bu adam ilk gelen adamın aynısı mıydı?” diye sordum. Enes, “Bilmiyorum” dedi.