Ali bin Abdullah bize rivayet etti ve dedi ki: Süfyân bize rivayet etti ve dedi ki: Ebû Hâzim bize rivayet etti ve şöyle anlattı:
İnsanlar Sehl bin Sa‘d’a, Minber hangi şeyden yapılmıştı? diye sordular. Sehl bin Sa‘d şöyle cevap verdi: İnsanlar arasında bunu benden daha iyi bilen kimse kalmadı. O minber, Gâbe denilen yerde yetişen ılgın ağacından yapılmıştı. Onu, falanca kadının azatlı kölesi olan falanca kişi Allah Resulü için yaptı. Minber yapılıp yerine konulduğunda Allah Resulü onun üzerine çıktı, kıbleye yöneldi ve tekbir aldı; insanlar da onun arkasında namaza durdular. Allah Resulü kıraatte bulundu, ardından rükûya vardı; arkasındaki insanlar da rükûya vardılar. Sonra başını rükûdan kaldırdı, ardından geriye doğru yürüyerek minberden indi ve yerde secde etti. Daha sonra tekrar minbere çıktı, kıraatte bulundu, ardından rükûya vardı, sonra başını rükûdan kaldırdı ve yine geriye doğru yürüyerek minberden indi, nihayet yerde secde etti. İşte minber üzerinde kıldığı namazın şekli böyleydi. Ebû Abdullah şöyle dedi: Ali bin Abdullah şöyle anlattı: Ahmed bin Hanbel bana bu hadis hakkında soru sordu ve, Benim bu hadisten öğrenmek istediğim husus, Allah Resulü’nün namaz kıldırırken insanlardan daha yüksek bir yerde bulunmuş olmasıdır; dolayısıyla bu hadise dayanarak imamın cemaatten daha yüksek bir yerde bulunmasında bir sakınca olmadığı anlaşılır, dedi. Bunun üzerine ona, Süfyân bin Uyeyne’ye bu hadis hakkında çok defa soru sorulurdu; sen bunu ondan hiç işitmedin mi? dedim. Ahmed bin Hanbel, Hayır, dedi.