Bize Ubeyd b. İsmâil rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû Üsâme, Hişâm’dan, o da babasından, o da Âişe’den rivayet etti.
Âişe dedi ki:
Biz Zilhicce hilalini karşılayarak çıktık. Resûlullah dedi ki:
“Kim umre ile telbiye getirmeyi isterse telbiye getirsin. Ben kurbanlık göndermeseydim umre ile telbiye getirirdim.”
Onlardan bazısı umre ile telbiye getirdi, bazısı hac ile telbiye getirdi. Ben de umre ile telbiye getirenlerdendim. Arefe günü bana yetişti; ben hayızlıydım. Nebî’ye şikâyet ettim. Dedi ki:
“Umreni bırak; başındaki örgüleri çöz ve saçını tara; hac ile telbiye getir.”
Ben de yaptım. Hasbe gecesi olunca kardeşim Abdurrahman b. Ebî Bekir’i benimle gönderdi. Ten‘îm’e çıktım ve umre ile telbiye getirdim; bıraktığım umrenin yerine.
Hişâm dedi ki: Bunun hiçbirinde kurbanlık yoktu, oruç yoktu, sadaka yoktu.