Buhari 317:
Bize Ubeyd b. İsmâil rivayet etti, dedi ki: Bize Ebû Üsâme, Hişâm’dan, o babası Urve’den, o da Âişe’den rivayet etti. Âişe şöyle dedi: Zilhicce hilâlinin doğuşuna yakın bir zamanda yola çıktık. Resûlullah şöyle buyurdu: Kim umre için ihrama girmek isterse umre için ihrama girsin; şayet ben beraberimde kurbanlık getirmiş olmasaydım, ben de umre için ihrama girerdim. Bunun üzerine kafiledekilerin bir kısmı umre için, bir kısmı ise hac için ihrama girdi. Ben de umre için ihrama girenler arasındaydım. Arefe günü geldiğinde hâlâ hayızlıydım. Durumumu Peygamber’e arz ettim. Bunun üzerine bana şöyle buyurdu: Umreni bırak, saç örgülerini çöz, saçını tara ve hac için ihrama gir. Ben de onun söylediğini yaptım. Nihayet Hasbe gecesi geldiğinde Resûlullah, kardeşim Abdurrahman b. Ebî Bekir’i benimle birlikte gönderdi. Ten‘îm’e çıktım ve daha önce tamamlayamadığım umremin yerine oradan yeniden umre için ihrama girdim. Hişâm şöyle dedi: Bütün bunlardan dolayı herhangi bir kurban kesmek, oruç tutmak veya sadaka vermek gerekmedi.