Rigveda 10-90

Purusha’nın bin başı, bin gözü, bin ayağı vardır. Yeryüzünü her yönden kaplayarak on parmaklık bir alanı doldurur.
Bu Purusha, olmuş olan ve olacak olan her şeydir; ölümsüzlüğün Efendisidir ve yiyecekle daha da büyür.
Büyüklüğü öylesine güçlüdür ki, evet, Purusha bundan daha da büyüktür. Tüm yaratıklar onun dörtte biridir, üçte biri ise gökte ebedî yaşamdır.
Purusha üçte biriyle yukarıya çıktı, dörtte biri yeniden burada kaldı. Oradan her yöne adım attı; yiyen ve yemeyen her şeyi kapladı.
Ondan Viraj doğdu; yeniden Purusha, Viraj’dan doğdu. Doğar doğmaz doğuya ve batıya yayıldı.
Tanrılar, kurbanı hazırladıklarında, Purusha’yı adak olarak kullandılar. Onun yağı bahardı, kutsal armağanı sonbahar; yaz odundu.
En eski zamanlarda doğmuş olan Purusha’yı yere kurbanlık olarak yatırdılar. Tanrılar, Sadhyalar ve Rişiler onunla birlikte kurban ettiler.
O büyük genel kurbandan damlayan yağ toplandı. Hava yaratıkları ve vahşi ve evcil hayvanları o oluşturdu.
O büyük genel kurbandan Rik ve Sama ilahileri doğdu; oradan tılsımlar ve büyüler üretildi; Yajur da ondan doğdu.
Ondan atlar doğdu, çift sıra dişli bütün sığırlar ondan geldi; inekler, keçiler ve koyunlar da ondan yaratıldı.
Purusha’yı bölüp ayırdıklarında kaç parçaya böldüler? Onun ağzına ne ad verdiler? Kollarına ne dediler? Uyluklarına ve ayaklarına ne ad verdiler?
Brahman onun ağzıydı; kollarından Rajanya (Kshatriya) yapıldı. Uylukları Vaisya oldu; ayaklarından Sudra üretildi.
Ay doğdu onun zihninden, güneş ise gözünden doğdu. Indra ve Agni onun ağzından doğdu, Vayu ise nefesinden.
Göbeğinden orta hava katı çıktı, başından gökyüzü şekillendi. Ayaklarından yer, kulaklarından yönler doğdu. Böylece dünyalar oluştu.
Yedi kurban direği vardı onun, üç kez yedi kat odun hazırlandı, Tanrılar, kurban sunarken, kurbanlık olarak Purusha’yı bağladılar.
Tanrılar, kurban ederek, kurban ettiler kurbanlığı. Bunlar en eski kutsal kurallar idi. Güçlü olanlar göğün zirvesine ulaştılar, eski Tanrılar olan Sadhyalar’ın yaşadığı yere.