Muta nikahı, süresi belli olsun ya da olmasın, bir kadının belirli bir süreyle evlenmesi anlamına gelir. Bu nikah, batıl ve geçersizdir. Bu görüş, sahabe ve fakihlerin genelinin görüşüdür. Nitekim bu minvalde er-Rabi b. Sübre’den, onun da babasından yaptığı rivayet şöyledir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), kadınlarla muta yapılmasını fetih günü yasaklamıştır.” Bir lafız da şöyledir: “Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) muta’dan men etmiş ve: ‘Şunu bilesiniz ki! Muta nikahı bu gününüzden itibaren kıyamet gününe kadar haram (kılınmıştır).'”
Zira bu nikah, boşama, zıhar, lian ve mirasla ilgili hükümlerle taalluk etmemektedir. Dolayısıyla muta, diğer batıl olan nikahlar gibi geçersizdir.
Züfer ise, muta nikahının sahihtir, sadece şartının geçersiz olduğunu söylemiştir. İbn Abbas’tan bu nikahın caiz olduğuna dair görüş nakledilmiştir. Şia da bu görüşü benimsemiştir. Çünkü Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in buna izin verdiği sabit olmuştur. Ancak İbn Abbas’ın bu görüşünden döndüğü nakledilmiştir. Bunun yanında Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in muta’ya izin vermesi, bunun hükmünü kaldırdığı da sabit olmuştur.
Kadınla Şartsız Olarak Evlenme Durumu:
Kadınla şartsız olarak evlenecek olursa, ancak bir ay sonra yahut kaldığı belde içerisinde ihtiyacı bitince kadını boşayacağına niyetlenmiş olursa, bu durumda ilim ehlinin genelinin görüşüne göre bu nikah sahih olur. Ancak Evzfü böyle düşünmemiştir, o bu nikahın muta olacağını ifade etmiştir.
el-Muvaffak şöyle demiştir: Doğrusu bunda bir sakıncanın olmayacağı ve onun bu niyetinin zarar teşkil etmeyeceğidir. Nitekim erkeğin karısını hapsedip engellemeye niyetlenme hakkı da yoktur. Onun için yeterli olan kadının kendisine muvafık olmasıdır; aksi halde karısını boşar. Muayyen bir vakit içinde kadını boşayacağını şart koşacak olursa, bu durumda nikah sahih olmaz, vakit bilinsin yahut bilinmesin, fark etmez. Çünkü bu şart, nikahın devamını ortadan kaldıran bir engeldir, bu yönüyle muta nikahına benzemektedir.
Ebu Hanife ise: Bu durumda nikahın sahih olduğunu, şartın ise geçersiz olduğunu söylemiştir. Bu, aynı zamanda İmam Şafii’nin iki görüşünden en aşikar (kuvvetli) olanıdır. Zira nikah mutlak anlamda yerine gelmiştir, sadece erkek kendi namına bir şart koşmuştur ve bu da o nikahı etkilememektedir. Bu, tıpkı kadının üzerine başkasıyla evlenmeyeceğini yahut onunla yolculuğa çıkmayacağını şart koşmasına benzer.
Onların yaptıkları bu kıyaslamada, nikahı keseceklerine ve bozacaklarına dair koşulmuş bir şartın olmadığı açısından cevap verilmiştir.