İki kişi birbirine mirasçı olabilecek durumda ölmüşse, hangisinin önce öldüğü bilinmezse, birinin önce öldüğü kabul edilir ve miras hakkı ona verilir. Bu görüş, İmam Ahmed ve İshak tarafından kabul edilmiştir.
Bir diğer görüşe göre ise, “Her biri diğerine miras yoluyla kendisinden giden mala varis olamaz.” Yani herkes sadece kendi malına varis olur. Bu görüş ise Evzfü, İmam Malik, İmam Şafii, Ebu Hanife ve onların ashabı tarafından savunulmuştur.
Ebu Sevr ve Basra ehli bir topluluk ise, durumu netleştirmek için tarafların anlaşmasına veya şüpheli kişi hakkında beklemeye (tevakkuf) gidilmesi gerektiğini belirtmiştir.