İlim ehli, Mekke ve diğer yerlere gitmek için devenin kiralanmasının caiz olduğu yönünde icma etmişlerdir. Bu akdin sıhhat şartlarından birisi de her iki akit sahibinin, üzerinde anlaştıkları konuya dair bilgi sahibi olmalarıdır. Zira bu, hükmü kesin olan ve karşılıklı ivaza dayanan bir akittir; dolayısıyla bir şartı da bunun -alışveriş gibi- üzerinde icra edilen akdin bilinmesidir.
Deve sahiplerine gelince onlar, develere binecek olan şahısları ve üzerlerine yükleyecekleri alet ve eşyaları bilmeye muhtaçtırlar. Kiralayan şahıs da üzerine bineceği deveyi görmeye ihtiyaç duyar. Çünkü maksat, bu şekilde değişkenlik arz eder, şu iki durumdan birisiyle de hasıl olur; ya o hayvana bakmak ile veyahut da özelliğini bilmek ile…
Kiraya verecek olan kişinin, adet üzere cari olduğu şekliyle binici için verilecek olan bineği istihdam etmesi gerekmektedir, aynı şekilde binmeye elverişli imkânları da sağlar. Kiralayan şahıs ise (sınırın üstesinde olmak şekliyle) fazlasını yapması halinde sorumlu olur.
Kiraya veren deve sahibinin, bineğini, farz namazlarının kılınması ve kişinin def-i hacetini ve temizlenmesini gerçekleştirip aşağıya inmelerine imkân sağlaması için durdurması gerekmektedir. Çünkü bu işleri insanların binek üstünde oldukları halde gerçekleştirmeleri mümkün değildir. İmkân bulmaları halinde ise deve üzerinde sadece yeme, içme ve sünnet vb. namazlardan olan nafileleri yerine getirebilirler. Bunları icra etmeleri için sahibinin deveyi çökertmesi yahut bu sebeple yanında beklemesi gerekli değildir.