Üzerinde taşınacak olan eşyanın (deve hakkında) bilinmesi gerekli değildir; zira maksat sadece eşyanın taşınmasıdır, yoksa ne taşınacağı değildir. Binekler ise bunun tersinedir. Çünkü -taşıma noktasındaki maksadın varlığında anlaşma sağlanmış olsa dahi- binicinin, o taşınacak eşyanın ne olduğunu bir maksada bağlı bilme hakkı vardır.
Mesela binicinin yanında yük olarak alınan meyve ve cam şişeler gibi çokça hareket etmeleri sebebiyle zarar verme endişesinin olması böyledir. Kiralama yaparken bunların zikredilmesi zorunlu değildir. Ama yük taşımacılığında bunların ne olduğunu söylemek gereklidir. Dolayısıyla bu yüklerin ne olduğunu bilmemesi caiz olmaz. Çünkü bunlar, farklı konulardır ve maksatları da başkadır.
Burada bilgi sahibi olmak ise iki yolla bilinir:
a) Bakarak bilmek. Çünkü o şeye bakmak, bilme yolunun en üst seviyesini gösterir.
b) Niteliğini bilmek. Niteliği konusunda ise iki şeyin bilinmesi gerekir: Miktarını bilmek ve cinsini bilmek.