Şuf’a’nın söz konusu olduğu bir payı satsa ve yanında şuf’a olmayan bir mal bulunsa -mesela tek bir akitle elde edilen kılıç gibi- o takdirde yanındaki olmaksızın semenden olmak üzere hissesiyle ortağın payında şuf’a hakkı sabit olur. Onlardan her ikisi de ikame eder ve şuf’a malının kıymeti miktarı üzere semen taksim edilir. O zaman pay tahsis edilmez ve şef’i olan da o payı alır. Bunu, Ebu Hanife ve İmam Şafii söylemiştir.
İmam Malik ise: Müşterinin pazarlığı kısımlara ve bölümlere ayrılmaması için her ikisinde de şuf’a sabit olur, demiştir.
Şöyle cevap verilmiştir: Bir defa kılıç da şuf’a olmaz. Şuf’a’ya bağlı kapsama da dahil değildir. Bu nedenle ondan şuf’a alınmaz, sanki onu münferit kılmış gibi kabul edilir. Müşterinin maruz kaldığı zarara gelirsek, şüphesiz müşterinin bizzat kendisi bunu, içerisinde şuf’a’nın sabit olduğu ve olmadığı arasında söz konusu olan akdin tümüyle icra etmiştir.