Çobanların Mina’da gecelemeyi terk etmesi caizdir. Bunun yanında onlar, ilk gün cemre’yi taşlamayı erteleyebilir, söz konusu olan atıcılar adına birinci nefir gününde taşlayabilirler. Çünkü gecelemeleri durumunda zorluk ve meşakkate girmiş olacak ve taş atılan yerde de ikamet etmiş olacaklar.
Bu hususta Asım b. Adiy’in rivayet ettiğine göre, o şöyle demiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), deve çobanlarına teşrik gecelerinde Mina’da gecelemeye, kurban bayramının birinci günü erkenden cemreye taş atmalarına, sonra ertesi günde veya daha ertesi günde iki güne ait taşları bir arada atmalarına ve aceleleri olmayan kimselerin de bayramın dördüncü günü de cemrelere taş atmalarına ruhsat vermiştir.”
Hacılara su dağıtma görevi olanlar da aynı hükme tabiidir. Nitekim bu minvalde İbn Ömer şunu rivayet eder: “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), hacılara su dağıtmakla görevli olan Hz. Abbas’a, Mina gecelerinde Mekke’de ikamet etmesine dair ruhsat vermiştir.”
Sadece çobanlarla su dağıtıcıları arasında şöyle bir ayrım vardır: Çobanlar güneş batana değin ikamet ettikleri vakit gecelemeleri gerekmektedir. Su dağıtıcıları ise bunun tersinedir. Çünkü çobanlar sadece gündüzleyin hayvanları güdebilirler, güneş battığında ise artık gütme işi son bulur. Su dağıtıcıları ise gece ve gündüz olmak üzere hep meşguldürler, bu şekliyle birbirinden ayrılmaktadırlar.
Çobanların dışında olan, hasta ve malı olup da kaybolmasından endişe eden kimse gibi mazereti olanlara gelince; onlar da gecelemeyi terk edebilecek konumda olan çobanlar gibi sayılırlar. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), bunlar üzerinden başkalarına da dikkatleri çekerek ruhsat vermiştir ya da şöyle de diyebiliriz: Açıkçası başkaları da çobanların hükmüne aynı anlam itibariyle benzediğinden dolayı, bu kapsama dahil olması gereklilik arz etmektedir.