Korku namazı kılarken silah taşımak müstehaptır; çünkü Yüce Allah: “Onlar da ihtiyat tedbirlerini ve silahlarını alsınlar…” (Nisa Suresi: 102) buyurmuştur. Çünkü düşmanların ansızın kendilerine saldırıp saldırmayacaklarını bilemezler. Bunda müstehap olan şey, kişinin öncelikle kendi nefsine zarar gelmesinden emin olması, (taşırken) ağır gelmemesi ve kendisini düzgün secde yapmaktan engellememesi, yanındakilere vb. de eziyet vermemesidir. Necis olan bir silahı taşımak ve -mazeret dışında- namazın bir rüknünü ihlal etmesi caiz değildir.
Silah taşımak, caiz değildir. Bu görüş ise Ebu Hanife’nin, ilim ehlinin çoğunun ve İmam Şafii’nin iki görüşünden birisini oluşturmaktadır. Çünkü silah taşımakla ilgili gelen emir, sadece silaha yakın olmak ve onu koruyup (kaybetmemek) açısından söz konusu olmuştur, yoksa vacip anlamında değildir.
Vacip olma ihtimali de vardır. Bunu ise Davud (ez-Zahiri) ve diğer görüşüne göre İmam Şafii söylemiştir. Delil ise onların lehindedir; çünkü emrin zahiri, vacip olduğunu ifade etmektedir. Şüphesiz vacibin kasdedildiğine işaret eden Yüce Allah’ın şu kavli gelmiştir: “Eğer size yağmurdan bir eziyet olur yahut hasta bulunursanız silahlarınızı bırakmanızda size günah yoktur.” (Nisa Suresi: 102) Eziyet şartı sebebiyle günahın kaldırılmış olması, bulunmadığı zaman da (silah taşımanın) gerekli olduğuna delil teşkil etmektedir.