İmam Ahmed’den gelen muhtar görüşe göre teravih namazı cemaatle kılınır. Bunu, el-Müzeni, İbn Abdulhakem ve Ebu Hanife’nin ashabından bir topluluk söylemiştir. Çünkü bu noktada sahabe-i kiramın icması bulunmaktadır. Bir de Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) hem ashabını ve hem de ailesini teravihi cemaatle kılma noktasında bir araya getirmiştir. Şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz bir kişi imamla beraber namaz kılsa, nihayet ayrılıp gitse ona, kıyam-ı leyl (gece namazı) kılması yeterlidir.”
İmam Malik ve İmam Şafii şöyle demişlerdir: Bize göre şayet ramazan kıyamını (teravih namazını) sağlam bir şekilde evinde kılabilecek ise bu daha güzeldir. Çünkü bu noktada Zeyd b. Sabit şunu nakletmiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) mescidde bir oda edindi. Geceleyin çıkıp orada namaz kılar, sahabelerden de bazı kimseler onunla birlikte namazı kılarlardı…” Bir yerinde şöyle geçer: “Sizin şu yaptığınızı gördüm. Bu namazın (teravihin) size farz kılınacağından korktum. Siz bu namazı evlerinizde kılınız. Çünkü kişinin farz namazın haricinde kıldığı namazların en hayırlısı, evinde kıldığı namazdır.” Buhari ve Müslim ittifak etmiştir.
Birinci görüşün delilinin Ramazan kıyamına (teravih namazına) has olduğu, dolayısıyla umum ifade eden görüşün önüne geçeceği şeklinde cevap verilmiştir. Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in söz konusu geçen bu buyruğu ise sadece onlara teravihin farz kılınacağı endişesini dile getirmektedir. O (sallallahu aleyhi ve sellem)’in vefatından sonra ise artık bu hususta emin olunmuştur.