Teyemmümün niyetsiz bir şekilde geçerli olmayacağı hususunda ihtilaf yoktur. Sadece Evzai, Hasan b. Salih’ten aktarıldığına göre onlar, niyetsiz olarak da teyemmümün geçerli olacağını belirtmişlerdir. Abdest konusunda geçtiği üzere, diğer ilim adamları ise teyemmüm için niyet etmeyi vacip görmüşlerdir.
“Namazı mübah kılmaya” dair niyet ederek başlar. Eğer hadesten (abdestsizlikten) kurtulmaya dair niyet ederek teyemmüm almaya niyet ederse bu geçerli olmaz; çünkü bu hadesi kaldırmaz. Bu, İmam Malik, İmam Şafii ve diğerlerinin görüşüdür. Çünkü su bulacak olursa, teyemmümden önce o hadesi kaldırmak için onu kullanacaktır. Eğer hadesi kaldıracak olursa o zaman hepsi eşit olmuş olacaktır, yani her ikisinin bulunması hususunda eşitlenmiş olacaktır. Bir de bu, hadesi kaldırmayan zaruri bir temizliktir; tıpkı istihazeli bir kadının temizliği gibi. Bu şekilde su ayrılmış olur.
Ebu Hanife’den, bu şekilde niyet etmekle hadesi de kaldırmış olacağı nakledilmiştir. Çünkü bu namazı mübah kılan, hadesten taharet demektir. Böylelikle suyun temizliği (yani abdest) gibi, hades (abdestsizlik) de ortadan kalkar.
Bunun mübah, hadesi ise kaldırmayacağını söylemek gerekir. Farz kılmaya dair teyemmüme niyet ederse, namaz kılarken dilediği farz ve nafileleri kılabilir. Nafile kılmaya ya da mutlak anlamda namaz kılmaya dair teyemmüme niyet ederse, onun yalnız nafile kılması caizdir. Bunu, İmam Şafii demiştir. Öyleyse nafile kılacağına dair niyet etmemelidir. Çünkü farz, derece olarak daha yüksekte olduğu için, kendi altında olan namazları kapsamına almaktadır.
Ebu Hanife ise; istediği gibi namaz kılabilir, demiştir. Çünkü ona göre bu teyemmüm şekli su ile alınan abdestin hükmü gibidir.