Maaser beheyma, hem Eretz Yisrael’de hem de diasporada geçerlidir; Bet HaMikdash varken de, yokken de uygulanır; sıradan hayvanlar için geçerlidir ama kutsal hayvanlar için değil. Sığırlar ve koyunlar için geçerlidir; bu iki türden biri diğerinin yerine kullanılmaz. Koyunlar ve keçiler arasında ise birinden diğerine sayılarak ondalık verilebilir. Yeni doğanlarla yaşlı olanlar birbirine karıştırılarak sayılmaz. Halbuki bunlar birbirine benzer olsa bile, biri diğerinin yerine kullanılmaz.
Koyun ve keçiler arasında karışım sayılabileceği sanılsa da, ayet “ve-hatzon” diyerek tüm küçükbaşların birlikte değerlendirilebileceğini öğretir.
Maaser beheyma için hayvanlar aynı sürüye ait olacak kadar yakın olmalıdır. Bu, otlatma mesafesi olarak on altı mil olarak kabul edilir. Eğer aralarındaki mesafe otuz iki mil ise, birleştirilemez. Arada bir hayvan varsa, o getirip orta noktada ondalığı sayar. Rabbi Meir, Ürdün nehrinin maaser beheyma konusunda ayırıcı olduğunu söyler.
Satın alınmış veya hediye olarak verilmiş hayvanlar, maaser beheyma’ya dahil değildir. Ortak kardeşler kalbon öderse, maaser beheyma’dan muaftır. Maaser beheyma’ya tabiyseler, kalbon ödemezler. Eğer miras olarak değil de babanın evinden alınmışlarsa, maaser beheyma’ya tabi olurlar; aksi halde olmazlar. Hisseleri ayırıp tekrar ortak olurlarsa, kalbon öderler ama maaser beheyma’ya tabi olmazlar.
Tüm hayvanlar ondalık için ağıla alınır; melez, terefah, doğumu doğal olmayan, zamanı dolmamış ve yetim olanlar hariç. Yetim, annesi ölmüş veya kesilmiş hayvandır. Rabbi Yehoshua, eğer anne kesildiyse ve doğum kanalı açıksa, bu hayvan yetim sayılmaz der.
Maaser beheyma’nın üç “granotu” vardır: Pesah’tan önce, Şavuot’tan önce ve Sukot’tan önce. Rabbi Akiva böyle der. Ben Azzai, Adar’ın yirmi dokuzunda, Sivan’ın birinde ve Av’ın yirmi dokuzunda der. Rabbi Eliezer ile Rabbi Şimon, Nisan’ın biri, Sivan’ın biri ve Elul’un yirmi dokuzunu söyler. Tişri’nin biri Yom Tov olduğu için Elul’un yirmi dokuzuna çekilmiştir. Rabbi Meir’e göre, Elul’un biri maaser beheyma için yılbaşıdır. Ben Azzai, Elul hayvanları kendi başına sayılır der.
Tişri’nin birinden Elul’un yirmi dokuzuna kadar doğan hayvanlar, aynı ondalık sayımına dahil edilir. Beşi yılbaşından önce, beşi sonra doğarsa, birleştirilemez. Beşi granottan önce, beşi sonra ise, birleştirilir. O zaman neden üç granot söylenmiştir? Çünkü granottan önce kesilip satılabilir ama granottan sonra kesilmez. Kesilirse, yine de muaftır.
Ondalık sayımı şöyle yapılır: Hayvanlar dar bir kapıya konur, öyle ki ikisi aynı anda geçemesin. Değnekle sayılır: bir, iki, üç… dokuz der, onuncuya kırmızı boya sürer ve “bu ondalıktır” der. Boyanmamış ya da değnekle sayılmamışsa, ya da sayım otururken ya da ayakta yapılmışsa, yine de geçerlidir. Yüz hayvanı varsa ve onar onar sayıp birini alırsa, bu ondalık sayılmaz. Rabbi Yose bar Yehuda’ya göre sayılır. Sayım grubundan biri içeri atlarsa, muaftır. Eğer ondalık olanlar içeri karışırsa, hepsi kusurlanıncaya kadar otlatılır ve sahipleri tarafından tüketilir.
İki hayvan birden çıkarsa, ikili olarak sayılır. Eğer dokuzuncu ve onuncu birlikte çıkarsa, ikisi de sorunlu olur. Dokuzuncuya onuncu, onuncuya dokuzuncu, on birincisine onuncu denmişse, üçü de kutsal sayılır. Dokuzuncu kusurluyken yenir, onuncu ondalıktır, on birincisi barış kurbanıdır ve temura kurbanı olur. Rabbi Meir böyle der. Rabbi Yehuda, temura kurbanı temura yapamaz der. Rabbi Meir’e göre eğer temura olmuşsa, kurban edilemezdi. Eğer onuncu ismi değiştirilmemişse, on birincisi kutsanmaz. Kural şudur: Onuncu adı tamamen silinmemişse, on birincisi kutsanmaz.