Dava tamamlanınca, hüküm verilir ve kişi taşlanmak üzere dışarı çıkarılır. Taşlama yeri mahkeme dışındadır, çünkü “Küfreden kişiyi dışarı çıkar” denmiştir. Bir kişi mahkeme kapısında durur ve elinde mendil tutar, başka biri at üstünde uzakta durur ki onu görebilsin. Birisi ona “Ben lehine hüküm öğretmek istiyorum” der, mendili sallayarak atı harekete geçirir ve onu durdurur. Kendi lehine bile olsa, dört ya da beş kez geri çevirirler, yeter ki söylediklerinde gerçeklik olsun. Eğer lehine hüküm bulunursa beraat eder, yoksa taşlanmak üzere çıkarılır.
Önünde bir ilancı çıkar ve der ki: “Filanca oğlu, filanca, filanca suç işlediği için taşlanmak üzere çıkarılıyor; kim gerçek olduğunu biliyorsa gelip bunu ona bildirsin.” Taşlama yerinden yaklaşık on arşın uzaklıkta, ona itiraf etmesi söylenir, çünkü suçlular böyle itiraf eder ve her itiraf edenin gelecek dünyada payı vardır. Bunu Achan’da da gördük; Yehoshua ona “İsrail Tanrısı’nın onurunu artır ve ona teşekkür et” dediğinde Achan “Doğrudur, İsrail Tanrısı’na günah işledim” diye itiraf etti. Yehoshua ona “Neden bizi kirlettin? Bugün kirli sensin, yoksa sonsuzlukta kirli olacaksın” dedi. İtiraf etmiyorsa, ona “Ölümüm tüm günahlarımın kefaretidir” denir. Rabbi Yehuda der ki, eğer kasten yaptığı bilinirse, “Ölümüm bu günah dışında tüm günahlarımın kefaretidir” der. Ona denir ki, “Herkes bunu söyler ki kendini temizlesin.”
Taşlama yerinden dört arşın mesafede soyulur ve adamın üstü örtülür; kadın ise önünden ve arkasından örtülür, Rabbi Yehuda’nun görüşüdür. Hahamlar der ki, adam çıplak taşlanır, kadın ise çıplak taşlanmaz. Taşlama yeri iki kat yüksekliğinde bir yerdir. Şahitlerden biri suçluyu kalçasından iter, adam ters döner; eğer ölürse çıkarılır, ölmezse diğer şahit taşı alıp göğsüne koyar; eğer ölürse çıkarılır, ölmezse tüm İsrail tarafından taşlanır. “Şahitlerin eli önce öldürene, halkın eli sonradan olur” denmiştir.
Taşlananlar asılır, Rabbi Eliezer’e göre yalnızca küfreden ve putperest olanlar asılır. Adam yüzü halka, kadın ise ağaca dönük asılır. Hahamlar der ki adam asılır kadın asılmaz. Rabbi Eliezer der ki, Şimon ben Şatah Aşkelon’da kadınlar astı. Onlar der ki seksen kadın astı, aynı gün ikisini yargılamazlar. Nasıl asılır? Kiriş yere konur, ağaç ondan çıkar; adam kirişi iki eliyle tutar ve asılır. Rabbi Yosi der ki kiriş duvara yaslanır ve kasapların yaptığı gibi asılır, sonra hemen indirilir. Eğer indirilmezse, “Ölü bedenini ağaca asma; onu göm, çünkü Tanrı’nın laneti üzerindedir” denir; yani neden asıldığı lanetlenmiştir, çünkü Tanrı’nın adı kirletilmiştir.
Rabbi Meir der ki, insan acı çekince Şehina şöyle der: “Başımı, kolumu hafiflet.” Yer, dökülen günahkarların kanı için üzülür; zira adaletli olanların kanı daha ağırdır. Ayrıca, ölü için yas tutan herkes, onun onuruna saygı gösterir, tabut ve kefen getirilmesini sağlar. Onu atalarının mezarına değil, iki özel mahkeme mezarına gömerler; biri öldürülenler ve boğulanlar içindir, diğeri ise taşlananlar ve yakılanlar içindir. Vücut çürür, kemikleri toplanıp kendi yerlerine gömülür. Yakınları gelir, hakimlerin ve şahitlerin huzurunda barış dileyerek “Size karşı hiçbir kinimiz yok, doğru yargıladınız” derler. Yas tutmazlar, ancak içten acı çekerler.