İneği ödünç alan biri, eğer ineğin sahibi onunla birlikte çalışıyorsa ya da sahibi kiralanmışsa ve daha sonra inek ödünç alınmışsa, inek ölürse, sorumlu değildir. Çünkü “Eğer sahibi onunla birlikteyse, ödemez” (Çıkış 22:14) denmiştir.
Ancak önce ineği ödünç alır ve sonra sahibini kiralarsa ya da birlikte çalışmasını isterse, inek ölürse, sorumludur. Çünkü “Eğer sahibi onunla birlikte değilse, ödeme yapılmalıdır” denmiştir.
Eğer kişi ineği günün yarısı için ödünç alır, diğer yarısı için kiralarsa; ya da bugün ödünç alır, ertesi gün kiralarsa; ya da iki ayrı gün için kiralayıp ödünç alırsa ve inek ölürse, bu durumda sahip der ki: “İnek ödünçteyken öldü.” Eğer zaman net değilse ve borçlu “bilmiyorum” derse, yine de sorumludur.
Ama kiracı derse: “Kiradayken öldü” ve sahibi “bilmiyorum” derse, kiracı muaftır.
Eğer biri ödünçteydi der, diğeri kiradaydı derse, kiracı yemin ederek kiradayken öldüğünü söyler.
İkisi de “bilmiyorum” derse, ineği paylaşırlar.
Eğer ödünç alan kişi ineği kendisine oğluyla, kölesiyle veya temsilcisiyle; ya da ödünç verenin oğluyla, kölesiyle veya temsilcisiyle gönderirse ve inek yolda ölürse, ödünç alan sorumlu değildir.
Ama ödünç alan kişi “bana oğlumla, kölemle, temsilcimle gönder” demişse ya da “senin oğlunla, kölenle, temsilcinle gönder” demişse, ya da ödünç veren “ben onu sana kendi oğlumla, kölemle, temsilcimle gönderiyorum” demişse ve ödünç alan “tamam, gönder” demişse ve inek yolda ölürse, bu durumda ödünç alan sorumludur. Aynı hüküm iade sırasında da geçerlidir.
Bir kişi ineği eşekle değiştirir ve inek doğurursa ya da cariyesini satar ve doğurursa, satıcı “doğum satıştan önce oldu” der, alıcı ise “satın aldıktan sonra doğurdu” derse, paylaşılır.
İki köle, biri büyük biri küçük ya da iki tarla, biri büyük biri küçük – alıcı “büyük olanı aldım” derse ve diğeri “bilmiyorum” derse, büyük olanı alıcı alır.
Satıcı “küçük olanı sattım” derse ve alıcı “bilmiyorum” derse, sadece küçük olanı alır.
Biri “büyük”, diğeri “küçük” derse, satıcı yemin ederek “küçük olanı sattım” der.
İkisi de “bilmiyorum” derse, paylaşılır.
Zeytinlerini odun için satan biri, eğer elde edilen yağ seah başına dörtte birden azsa, zeytinler zeytin sahibinindir.
Eğer dörtte bir oranındaysa ve biri “zeytinlerim verimliydi” diğeriyse “toprağım verimliydi” derse, paylaşılır.
Nehir zeytinleri sürükleyip komşunun tarlasına götürürse ve aynı tartışma olursa, yine paylaşılır.
Bir kişi yağmurlu sezonda birine ev kiraladığında, onu bayramdan Pesah’a kadar çıkaramaz.
Sıcak mevsimde ise 30 gün süreyle kiracı kalabilir.
Büyük şehirlerde, hem yaz hem kış mevsiminde kiracı 12 ay kalabilir.
Dükkanlar için, hem küçük hem büyük şehirlerde 12 ay geçerlidir.
Rabban Şimon ben Gamliel der ki: Fırıncı ve boyacı dükkânları için bu süre 3 yıldır.
Ev kiraya verildiğinde, ev sahibi kapı, marangoz işleri, kilit gibi ustalık isteyen işleri sağlamakla yükümlüdür.
Ama ustalık gerektirmeyen işler kiracıya aittir.
Gübre, ev sahibinindir. Kiracının hakkı sadece fırın ve ocaktan çıkan gübredir.
Bir kişi senelik ev kiraladığında ve yıl artarsa (13. ay eklenirse), o ay kiracının hakkıdır.
Eğer aylık olarak kiraladıysa ve yıl uzarsa, o ay ev sahibinindir.
Sepporis’te bir olayda, biri arkadaşıyla yıllık 12 altın dinar karşılığında bir hamam kiralar, yani ayda 1 dinar eder.
Bu olay Rabban Şimon ben Gamliel ve Rabbi Yosi’nin önüne gelir. Onlar şöyle der: Artan ayı paylaşırlar.
Bir kişi ev kiralayınca ve ev yıkılırsa, ev sahibi yeni bir ev sağlamakla yükümlüdür.
Eğer küçük bir evse, onu büyütemez; büyükse, küçültemez.
Tek evse, onu ikiye ayıramaz; iki evse, bire indirmemelidir.
Pencereleri azaltamaz veya çoğaltamaz – ancak iki tarafın rızası varsa yapılabilir.