Bir kişi arkadaşından bir tarla kiralarsa, bölgede biçmek adetse biçmeli, söküp kaldırmak adetse sökmeli, ardından sürmek gerekiyorsa sürmelidir. Her şey yerel geleneğe göre yapılır.
Nasıl ki mahsul paylaştırılırsa, aynı şekilde sap ve saman da paylaştırılır.
Nasıl ki şarap paylaştırılırsa, aynı şekilde asma dalları ve kamışlar da paylaştırılır. Her ikisi de kamışları temin eder.
Bir kişi, sulak arazi ya da meyve bahçesi olan bir tarlayı kiralarsa ve su kaynağı kurursa ya da ağaç kesilirse, kira bedelinden indirim yapılmaz.
Ama “şu sulak tarlayı bana kirala” ya da “şu meyve bahçesini kirala” demişse ve su kaynağı kurursa veya ağaç kesilirse, kira bedelinden indirilir.
Bir kişi bir tarlayı kiralar ve boş bırakırsa, tarlanın verebileceği ürünün değeri hesaplanır ve o değeri ödemek zorundadır. Çünkü şöyle yazar: “Eğer boş bırakır ve çalışmazsam, en iyi tarladan ödeyeceğim.”
Bir kişi tarlayı kiralar ama çapalamak istemezse ve “sana kirayı ödüyorum, sana ne” derse, bu kabul edilmez. Çünkü tarla sahibi şöyle diyebilir: “Yarın sen buradan çıkacaksın, bana otla dolu bir tarla bırakacaksın.”
Tarlayı kiralayan kişi onu ekmezse ve tarla en azından bir tahıl yığını çıkarmaya elverişliyse, bakmak zorundadır.
Rabbi Yehuda şöyle der: Tahıl yığını ölçüsü ne kadardır? Aslında mesele, yere düşecek kadar bir mahsul olup olmamasıdır.
Bir kişi tarlayı kiralarsa ve çekirge ya da kuraklık nedeniyle ürün zarar görürse, eğer bu genel bir felaketse, kira bedelinden indirilir. Ama genel bir felaket değilse, indirilmez.
Rabbi Yehuda der ki: Eğer kiralayan kişi peşin para aldıysa, ister genel felaket olsun ister olmasın, kira bedelinden indirilmez.
Bir kişi bir tarlayı yıllık on kor buğday karşılığında kiralarsa ve ürün az olursa, ürünün içinden verir.
Eğer buğdayı kaliteliyse, “ben pazardan alırım” diyemez; ürünün içinden vermelidir.
Bir kişi bir tarlayı arpa ekmek için kiralarsa, buğday ekemez.
Ama buğday için kiralarsa, arpa ekebilir.
Rabban Şimon ben Gamliel bu durumu yasaklar.
Tahıl için kiralarsa, baklagil ekemez.
Ama baklagil için kiralarsa, tahıl ekebilir.
Rabban Şimon ben Gamliel bunu da yasaklar.
Tarlayı kısa süreliğine kiralayan kişi keten ekemez, çünkü bu toprağı yorar. Ayrıca sikamora ağacını budama hakkı yoktur.
Ama yedi yıl için kiralarsa, ilk yıl keten ekebilir ve sikamora ağacını budayabilir.
Tarlayı bir haftalık yedi yüz zuz karşılığında kiralarsa, Şemita yılı da bu sayıya dâhildir.
Ama yedi yıl için yedi yüz zuz karşılığında kiralanırsa, Şemita yılı hesaba katılmaz.
Gündelik işçi gece boyunca ücret talep edebilir.
Gece işçisi gündüz boyunca talep edebilir.
Saatlik işçi hem gece hem gündüz boyunca ücret talep edebilir.
Haftalık, aylık, yıllık işçi gündüz çıkarsa gün boyunca, gece çıkarsa hem gece hem ertesi gün boyunca ücret talep edebilir.
İster insan kiralansın, ister hayvan ya da eşya – hepsi için “gününde ücretini ver” ve “işçinin ücretini sabaha kadar alıkoyma” hükümleri geçerlidir.
Ne zaman? Eğer işçi ücretini isterse.
Eğer istememişse, ihlal sayılmaz.
Ama bakkala veya sarrafa gönderilmişse, yine ihlal olmaz.
Zamanında talep eden işçi yemin ederek ücretini alır.
Zamanı geçmişse, yemin ederek alamaz.
Ancak şahitler işçinin talepte bulunduğunu ispatlarsa, yine yeminle alır.
Yerleşik bir ger (Yahudi olmayan mukim) için “gününde ücretini ver” hükmü geçerlidir; ama “sabahı bekletme” hükmü geçerli değildir.
Bir kişi arkadaşına borç verirse, rehin sadece mahkeme eliyle alınabilir.
Alacaklı borçlunun evine girip rehin alamaz.
“Dışarda bekle” (Tesniye 24:11) denmiştir.
İki eşyası varsa, birini alır, diğerini bırakır.
Gece yorganı, gündüz sabanı geri verir.
Eğer borçlu ölürse, rehin varislere iade edilmez.
Rabban Şimon ben Gamliel şöyle der: Hatta kendisine bile 30 güne kadar iade edilmez; 30 gün sonra mahkemede satılır.
Bir dul kadın, ister zengin ister fakir olsun, ondan rehin alınamaz.
“Bir dul kadının örtüsünü rehin alma” (Tesniye 24:17) denmiştir.
Değirmeni rehin almak yasaktır ve iki yasa ihlal edilmiş olur.
“Değirmeni ya da üst taşını rehin alma” (Tesniye 24:6) denmiştir.
Bu sadece değirmen ve taşıyla sınırlı değildir – yiyecek hazırlamak için kullanılan her eşya dâhildir.
Çünkü “canı rehin almış olur” denmiştir.