Kadın, üç yolla nikâhlanır ve iki yolla kendi hürriyetine kavuşur. Para ile, belge ile ve cinsel birleşme ile nikâhlanır. Para ile olan nikâhta Beyt Şammai bir dinar veya o değerde bir şey ister; Beyt Hillel ise bir peruta (bakır para) ya da o değerde bir şeyin yeterli olduğunu söyler. Peruta ne kadardır? İtalyan issarının sekizde biri kadardır. Kadın, boşanma belgesiyle veya kocasının ölümüyle kendi hürriyetine kavuşur. Kayınbiraderle evlenme durumunda olan dul kadın, birleşme ile nikâhlanır ve kendi hürriyetine halitsa (ayakkabı çıkarma ritüeli) veya kayınbiraderin ölümü ile kavuşur.
İbrani erkek köle para ya da belge ile satın alınır ve yıllar geçmesiyle, yovel yılında (elli yılda bir gelen özgürlük yılı) veya bedel eksiltmesiyle özgürlüğünü elde eder. Kadın köle ondan farklı olarak ayrıca belirli fiziksel işaretlerle de özgürlüğüne kavuşabilir. Kulak delme işlemiyle efendisine ömür boyu bağlı kalan köle (nirtza) bu yolla sahiplenilir ve ancak yovel yılı veya efendisinin ölümü ile özgürlüğünü elde eder.
Kenanlı köle para, belge veya fiilî mülkiyetle sahiplenilir; Rabbi Meir’e göre özgürlüğünü, başka biri aracılığıyla para ödeyerek ya da kendisine verilen bir belgeyle elde eder. Bilginler ise bunun tersini söyler: Kendi başına para ile, başka biri aracılığıyla belge ile özgürleşebilir, fakat para mutlaka başkasına ait olmalıdır.
Büyükbaş hayvan teslim edilerek, küçükbaş hayvan ise kaldırılarak sahiplenilir; bu, Rabbi Meir ve Rabbi Eliezer’in görüşüdür. Bilginler ise küçükbaş hayvanın çekilerek sahiplenileceğini söyler.
Gayrimenkuller (araziler) para, belge veya fiilî mülkiyetle sahiplenilir. Mülkiyeti sabit olmayan mallar (taşınırlar) yalnızca çekme yoluyla alınabilir. Ancak gayrimenkullerle birlikte taşınırlar da aynı anda alınırsa, bu işlemler para, belge veya fiilî mülkiyetle geçerli olur. Böylece taşınırlar da gayrimenkullere bağlanarak onların yemin yükümlülüğüne dâhil olur.
Bir kişi başka bir şeyin karşılığı olarak bir malı “paraya çevirirse”, bu taraflardan biri malı alır almaz diğeri de yükümlülük altına girer. Örneğin birisi öküzü ineğe ya da eşeği öküze takas ederse, biri malı aldıktan sonra diğeri de yükümlü olur. Tapınağa adanmış mal (kutsal mülkiyet), para ile; sıradan şahıs mülkiyeti ise fiilî mülkiyetle sahiplenilir. Tanrı adına yapılan bir bağış, sıradan mülkiyet aktarımı gibidir.
Babaya karşı yapılan yükümlülükler erkekler için geçerlidir, kadınlar bu yükümlülüklerden muaftır. Ancak babanın çocuğa karşı yükümlülükleri hem erkek hem de kadın için geçerlidir. Zamanla sınırlı olumlu emirler erkekler için zorunlu, kadınlar için değildir. Zamanla sınırlı olmayan olumlu emirler ise herkes için geçerlidir. Yasaklayıcı emirler ise zamanla sınırlı olup olmadığına bakılmaksızın erkek ve kadın için geçerlidir. Ancak şu üç istisna vardır: Ağaç kesme yasağı (bal tashhit), sakalları yuvarlama yasağı (bal taqqif), ölüye dokunarak necaset edinme yasağı (bal tittamma le-metim).
Kurban sunularıyla ilgili görevlerden ellerin kurban üzerine konulması, dalgalandırma, sunak getirme, avuçlama, sunakta yakma, kurbanı boğma, kan serpiştirme ve kabul etme erkekler için geçerlidir, kadınlar için değil. Ancak sotah ve nazir kadınının getirdiği tahıl sunusu kadın tarafından da dalgalandırılır.
Toprağa bağlı olan emirler yalnızca Eretz Yisrael’de (İsrail topraklarında) geçerlidir. Toprakla ilgili olmayan emirler ise hem Eretz Yisrael’de hem de diasporada geçerlidir. Ancak orlah (üç yıl boyunca meyvesi yasak olan ağaç) ve kilayim (karışık ekim yasağı) istisnadır. Rabbi Eliezer bunlara ilaveten “yeni mahsul” (hadash) yasağını da dâhil eder.
Kim bir mitsvayı yerine getirirse, ona iyilik yapılır, ömrü uzun olur ve ülkeyi miras alır. Kim mitsva yapmazsa, ona iyilik yapılmaz, ömrü uzun olmaz ve ülkeyi miras alamaz. Kutsal Yazıları, Mişna’yı ve uygun toplumsal davranışı bilen kimse kolay kolay günaha düşmez. Çünkü şöyle denmiştir: “Üç katlı ip kolayca kopmaz.” Buna karşılık ne kutsal metni, ne Mişna’yı, ne de toplumsal kuralları bilen kişi medeniyetten sayılmaz.