Bir kişi sebzelerden uzak durmaya yemin ederse, kabak türlerini yemesi serbesttir. Rabbi Akiva ise bunu yasaklar. Ona şöyle dediler: “Bir kişi hizmetçisine ‘Bana sebze al’ dediğinde, hizmetçi de ‘Sadece kabak bulabildim’ demiyor mu?” Rabbi Akiva cevap verdi: “Bu doğrudur. Ancak o zaman da şöyle demiyor mu: ‘Sadece baklagil bulabildim’? Şöyle ki, kabaklar sebze sınıfına girer, ama baklagiller sebze sınıfına girmez.” Ayrıca kişi taze Mısır fasulyesini yemekten men edilir, ancak kurusu ona helaldir.
Kişi tahıldan uzak durmaya yemin ederse, kurutulmuş Mısır fasulyesini yemesi Rabbi Meir’e göre yasaktır. Fakat bilginler der ki, yasak sadece beş tahıl türü üzerinedir. Rabbi Meir ayrıca şöyle der: Tarladan elde edilen ürünlerden uzak durmaya yemin eden kişi sadece beş tahıl türünden men edilir. Fakat tahıldan uzak durmaya yemin eden kişi her şeyden men edilir, ama meyveler ve sebzeler serbesttir.
Bir kişi elbiseden uzak durmaya yemin ederse, çuval, tente veya keçeden yapılmış giysiler giymesi serbesttir. “Üzerime yün çıkmasın” diyorsa, yün liflerinden yapılanla örtünmesi helaldir. “Üzerime keten çıkmasın” diyorsa, keten liflerinden yapılanla örtünmesi serbesttir. Rabbi Yehuda der ki: Bu, yemin edenin niyetine göre değişir. Kişi yün ve keteni taşımış, terlemiş ve kötü koku yayılmışsa ve şöyle diyorsa: “Yün ve keten üzerime çıkmasın,” bu durumda sadece arkasına atmak haramdır, ama örtünmek serbesttir.
Bir kişi evden uzak durmaya yemin ederse, Rabbi Meir’e göre üst kata girmesi serbesttir. Bilginler ise üst katın da evin parçası olduğunu söyler. Bir kişi üst kattan uzak durmaya yemin ederse, alt kata girmesi serbesttir.
Bir kişi yataktan uzak durmaya yemin ederse, Rabbi Meir’e göre divana oturması helaldir. Bilginlerse divanın da yatağa dahil olduğunu söyler. Bir kişi divandan uzak durmaya yemin ederse, yatakta oturması helaldir. Şehirden uzak durmaya yemin eden biri, o şehrin sınırlarına kadar girebilir, ama yerleşim alanına giremez. Ama evden uzak durmaya yemin ederse, evin içinden ve kapısından içeri giremez.
“Bu meyveler bana haram olsun,” ya da “Ağzıma girmesin,” ya da “Ağzıma koymam,” diyen kişi, bu meyvelerin değiş-tokuş edileni ve onlardan yetişeni de yasaklar. “Yemem,” veya “Tatmam,” diyorsa, o zaman sadece tohumuyla yok olan türlerde değişim veya ürün yasak değildir. Ama tohumu yok olmayanlarda, hatta onların ürünlerinin ürünü bile yasaktır.
Bir kişi karısına şöyle derse: “Senin ellerinin emeği bana haramdır,” veya “Ağzıma girmesin,” veya “Ağzıma koymam,” bu durumda hem emeği hem de o emekten elde edilen ürün ve değişimleri haram olur. Ama “Yemem,” ya da “Tatmam,” derse, sadece tohumu yok olanlarda serbesttir. Ama tohumu yok olmayanlarda, ürünlerinin ürünü bile haramdır.
“Senin yaptıklarından Pesah’a kadar yemeyeceğim,” veya “Pesah’a kadar senin yaptıklarınla örtünmeyeceğim,” derse ve kadın Pesah’tan önce bunları yaparsa, Pesah’tan sonra bunlarla yemek ya da örtünmek helaldir. Ama “Pesah’a kadar senin yaptıklarınla yemeyeceğim,” veya “Örtünmeyeceğim,” derse, kadın bunları Pesah’tan önce yapmış olsa bile Pesah’tan sonra da kullanması yasaktır.
“Pesah’a kadar seninle ilişkim olmasın, eğer Pesah’tan önce babanın evine gidersen,” derse ve kadın Pesah’tan önce giderse, adamın yararından faydalanması Pesah’a kadar haramdır. Pesah’tan sonra yemin geçerlidir, bozulamaz. “Bayrama kadar seninle ilişkim olmasın, eğer Pesah’tan önce babanın evine gidersen,” ve kadın Pesah’tan önce giderse, bayrama kadar adamdan yararlanması haramdır, ama Pesah’tan sonra babasının evine gitmesi serbesttir.