Yılda üç vakitte, kâhinler günde dört kez ellerini kaldırıp kutsama yaparlar: sabah duasında, musaf duasında, minhada ve “Neila” duasında (kapıların kapanışı). Bu vakitler oruç günleri, “maamadot” ve Yom Kipur’dur.
Maamadot şunlardır: Çünkü Tevrat’ta (Bamidbar 28) şöyle buyrulmuştur: “Beni İsrail’e emret ve onlara de ki: ‘Kurbanım, yiyeceğim’…” Peki, bir kişinin kurbanı nasıl olur da sahibi yanında bulunmaz? Bu yüzden ilk peygamberler yirmi dört nöbet grubu düzenlediler. Her nöbet grubuna, Yeruşalayim’de bir temsilci grubu verilirdi: kâhinlerden, Levililerden ve İsraillilerden. Nöbet sırası gelen kâhin ve Levililer Yeruşalayim’e giderdi; aynı nöbetteki İsrailliler ise kendi şehirlerinde toplanarak Yaratılış bölümlerini okurlardı.
Maamad insanları haftanın dört günü oruç tutarlardı: Pazartesi’den Perşembe’ye kadar. Cuma günü oruç tutulmazdı Şabat’a saygıdan dolayı. Pazar günü de oruç tutulmazdı, çünkü dinlenmeden ve zevkten sonra oruçla ve zorlukla karşılaşmaları onların ölümüne neden olabilirdi.
Haftanın günlerine göre şu bölümler okunurdu:
Pazartesi: “Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı”, “Işık olsun”.
Salı: “Gök olsun”, “Sular bir yere toplansın”.
Çarşamba: “Sular bir yere toplansın”, “Işıklar olsun”.
Perşembe: “Işıklar olsun”, “Sular canlılarla dolsun”.
Cuma: “Sular canlılarla dolsun”, “Toprak canlılar çıkarsın”, “Gökyüzü tamamlandı”.
Uzun bir bölüm varsa iki kişi tarafından okunur, kısa bölüm tek kişi tarafından. Sabah ve musaf dualarında bu şekilde okunur. Minhada girerler ve bölümleri ezberden okurlar, tıpkı Şema duası gibi. Şabat arifesinde, Şabat’a saygıdan dolayı minhada bu okumalar yapılmazdı.
Hallel (övgü) dualarının okunduğu günlerde sabah maamad yapılmaz. Musaf kurbanı varsa Neila duası yapılmaz. Ağaç kurbanı varsa minhada maamad yapılmaz. Bu, Rabbi Akiva’nın görüşüdür. Ben Azai dedi ki: Rabbi Yehoshua şöyle öğretirdi: Musaf kurbanı varsa minhada olmaz, ağaç kurbanı varsa Neila duası yapılmaz. Bunun üzerine Rabbi Akiva Ben Azai’nin görüşüne döndü.
Kâhinler ve halk için ağaç sunuları zamanı dokuz gündür:
1 Nisan’da: Arakh oğlu Yahuda’nın çocukları.
20 Tammuz’da: David oğlu Yahuda’nın çocukları.
5 Av’da: Parhosh oğlu Yahuda’nın çocukları.
7 Av’da: Yonadav oğlu Rekhav’ın çocukları.
10 Av’da: Senaa oğlu Binyamin’in çocukları.
15 Av’da: Zattu oğlu Yahuda’nın çocukları ve onlarla birlikte kâhinler, Levililer, hangi kabileye ait olduğunu bilmeyenler, “Ali’yi kaçıranların” çocukları ve kuru incir doğrayıcılarının çocukları.
20 Av’da: Moav yöneticisi oğlu Yahuda’nın çocukları.
20 Elul’da: Adin oğlu Yahuda’nın çocukları.
1 Tevet’te: Parhosh’un ikinci grubu. 1 Tevet’te maamad yoktur çünkü o gün Hallel okunur, musaf ve ağaç kurbanı vardır.
17 Tammuz ve 9 Av’da atalarımıza beşer musibet isabet etmiştir:
17 Tammuz’da: Levhalar kırıldı, sürekli sunu kaldırıldı, şehir surları yarıldı, Apostomos Tevrat’ı yaktı ve mabede bir put yerleştirdi.
9 Av’da: Atalarımıza ülkeye giremeyecekleri kararı verildi, Birinci ve İkinci Tapınak yıkıldı, Betar fethedildi, şehir dümdüz edildi. Av ayı girdiğinde, sevinç azaltılır.
Eğer Tişa BeAv Şabat’a denk gelirse, o hafta boyunca saç kesmek ve çamaşır yıkamak yasaktır. Ancak Perşembe günü Şabat’a saygıdan dolayı izin verilir. Tişa BeAv arifesinde, kişi iki farklı yemek yememeli, et yememeli ve şarap içmemelidir. Rabban Şimon ben Gamliel der ki: Yeme alışkanlığını değiştirmeli. Rabbi Yehuda, yatağın ters çevrilmesini zorunlu kılar, fakat bilginler ona katılmaz.
Rabban Şimon ben Gamliel şöyle dedi: İsrail için 15 Av ve Yom Kipur’dan daha iyi günler olmamıştır. O günlerde Yeruşalayim kızları beyaz elbiseler giyer, herkesin eşit hissetmesi için ödünç alırlardı. Tüm giysiler mikveye sokulurdu. Kızlar bağlarda dans ederdi. Ne derlerdi? “Genç adam, gözlerini kaldır ve kime gönlünü vereceğine bak. Güzelliğe değil, aileye dikkat et. Çünkü güzellik yalan, alım boş; Rab’den korkan kadın övülmeye layıktır” (Mişle 31). Ve şöyle der: “Elleriyle yaptığının karşılığını verin, şehir kapılarında işleri onu övsün.” Ve şöyle der: “Çıkın ey Siyon kızları, bakın Kral Şelomo’ya, annesinin onu süslediği taçla, düğün günü ve yüreğinin sevinç gününde.” (Şir Haşirim 3) “Düğün günü”, Tevrat’ın verilişi; “sevinç günü”, Tapınağın yeniden inşa edileceği gündür. Yakında zamanımızda inşa edilsin. Âmin.